بررسی نظام تربیتی صحیفه سجادیه صفحه 156

بنابراین، اگر فطرت و دل انسان سالم باقی مانده باشد، توجه به این همه نعمت کافی است که حالت شکرگزاری را در دل انسان ظاهر سازد.

دو _ آثار تربیتی شکر

یکی از آثار مهم تربیتی شکرگزاری، «رسیدن به مقام رضا» است. انسان شکرگزار با مطیع کردن نفس خود، در پی خشنودی خداست. به بیان دیگر، کسی که در زندگی اش، شکرگزار خدا باشد، دست از زیاده خواهی برمی دارد و به آنچه خداوند به او عنایت کرده است، بسنده می کند. امام سجاد علیه السلام در دعایی که به هنگام بیماری می خواند، می فرماید:

فَما اَدْرِی، یا اِلهی، اَیُّ الحالَیْنِ اَحَقُّ بِالشُّکْرِ لَکَ، وَ اَیُّ الوَقْتَینِ اَوْلی بِاْلَحمْدِ لَکَ. اَوَقْتُ الصِّحَّهِ... اَمْ وَقْتُ العِلَّهِ... اَلّلهُمَّ فصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِهِ، وَ حَبِّبْ اِلَیَّ ما رَضِیتَ لی.(1)

پس نمی دانم، ای خدای من! کدام یک از این دو حالت (تن درستی و بیماری) به سپاس گزاری تو واجب تر و کدام یک از این دو هنگام، برای ستایش تو سزاوارتر است: هنگام تن درستی یا بیماری؟ بار خدایا! بر محمد و آل او درود فرست و آنچه را برایم پسندیده ای، محبوب من گردان.

امام سجاد علیه السلام در این دعا، به بالاترین مراحل رضا که رضایت انسان به قضا و قدر الهی است،

اشاره می کند؛ یعنی هر چه خدا انجام می دهد، او بپسندد و به آن خشنود باشد.(2)