حدیث بندگی صفحه 155

در جای دیگر فرمود: اَیُّهَا النّاس لا نَبِیَّ بَعدِی وَ لا سُنَّهً بَعدَ سُنَّتیِ فَمَن ادّعی ذلِکَ فَدعواهُ وَ بِدعَتُهُ فِی النّار و مَن ادِّعی: ذلِکَ فَاقتُلُوهُ (1)

ای مردم بعد از من هیچ پیامبری نخواهد بود و بعد از سنت من هیچ سنتی وجود نخواهد داشت و هر که ادعای پیامبری کند پاداش ادعای او و بدعتش آتش جهنم است و هر که چنین ادعایی را کند او را به قتل برسانید.

و نیز فرمود: اَنَا خاتَمُ النَّبِییین و علیُّ خاتَمُ الوَصییّنَ (2)

من خاتم پیامبرانم و علی خاتم وصیین و جانشینان پیامبران است.

انتقاد

وَ لِسَاناً عَلَی مَنْ خَاصَمَنِی، وَ ظَفَراً بِمَنْ عَانَدَنِی (3)

خدایا زبان گویایی به من عطا کن تا بر هر که با من ستیز می نماید مقابله کنم و بر دشمنم پیروز شوم.

زبان گویا در مقابل خلاف کاری ها و به عبارتی انتقاد سازنده خواسته امام علیه السلام است. همان چیزی که همه ما به آن نیاز داریم. عنوان سازنده بودن همه نواقص گوینده را برطرف می کند چون بعضی از افراد از رفتار دیگران انتقاد می کنند اما نه از سر دلسوزی و اصلاح بلکه برای خالی کردن عقده دل و سرکوب کردن طرف مقابل پیداست چنین انتقادهایی شعله لجاجت و گستاخی را بیشتر می کند و کلام منتقد اثری نخواهد داشت. از جمله اخلاق پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم این بود که وقتی مطلع می شد فلان شخص سخنی می گوید یا مرتکب عملی می شود که آن را نمی پسندد نمی فرمود چرا فلانی چنین می گوید بلکه به طور دسته جمعی می فرمود: ما بالُ اَقوامٍ یَصنَعون کَذاوَ یَقُولُونَ کَذا یَنهی صلی الله علیه و اله وسلم عَنهُ وَ لا یُسَمّی فَاعِلَهُ (4)

1- امالی مفید ص33
2- بحار ج16ص325
3- دعای بیستم صحیفه
4- کحل البصر محدث قمی ص92