حدیث بندگی صفحه 18

امام سجاد علیه السلام درباره آبادانی رزق و روزی و وضع اقتصادی عرض می کرد:

وَ اجْعَلْ مَا صَرَّحْتَ بِهِ مِنْ عِدَتِکَ فِی وَحْیِکَ، وَ أَتْبَعْتَهُ مِنْ قَسَمِکَ فِی کِتَابِکَ، قَاطِعاً لِاهْتِمَامِنَا بِالرِّزْقِ الَّذِی تَکَفَّلْتَ بِهِ، وَ حَسْماً لِلِاشْتِغَالِ بِمَا ضَمِنْتَ الْکِفَایَهَ لَهُ (1)

خدایا آنچه را به وسیله وحی ات وعده داده ای ما را تکفل نموده ای و ما را با همین ضمانت در کفالت روزیمان به کار و اشتغال وا داشته ای برایمان مقرر فرما.

کار و اشتغال است که سبب توسعه روزی و آبادانی شهرها و کشور می شود.

آباد کردن محیط زندگانی و ارایش و رونق بخشیدن به محسط کار و سرو وضع خود کاری است مطلوب و مورد پسند پروردگار متعال.

مولایمان علی علیه السلام فرمود:

اِنَّ اللهَ جَمیلٌ وَ یُحِبُّ الجَمالَ وَ یُحِبُّ اَن یَری اثَرَ النِّعمَهِ عَلی عَبدِهِ(2)

خداوند زیباست و زیبایی را دوست می دارد و دوست دارد اثر نعمت را در بنده خود ببیند البته از جمله کسانی نباشیم که دنیای خود را آباد کنیم و آخرت را خراب چنان که بعضی سخت کوش برای ابادنی شهر و کشور و خانه و خورد و خوراک و اقتصاد خود هستند و کوچک ترین توجهی به آباد کردن جهان آخرت خویش ندارند و بلکه در مقام تخریب خانه جهان دیگر خویشند.

از امام حسین علیه السلام سوال شد که علت ناخوش داشتن مرگ چیست؟

لِاَنَّکُم اَخرَبتُم آخِرَتَکُم وَ عَمَّرتُم دُنیاکُم وَ اَنتُم تَکرَهونَ لنُّقَلهَ مِن العِمرانِ اِلی الخَرابِ(3)

زیرا شما آخرت خود را ویران کرده اید و دنیایتان را آباد و دوست ندارید از آبادانی به ویرانه منتقل شوید.

و بدترین آبادکنندگان را از زبان مولایمان علی علیه السلام بشناسیم:

1- دعای 29
2- کافی ج1ص440
3- معانی الاخبار ص390.