حدیث بندگی صفحه 206

دروغ می گویی و دین حق همان بوده که تو می گفتی تو امروز خودت گرفتار شک در دینت شده ای به ناچار از آنها جدا شد و زنجیری برگردن خود بست بیرون شهر به ناله و فریاد افتاد و گفت: زنجیر را از گردنم برنمی دارم تا خداوند توبه ام را بپذیرد.

خداوند تبارک و تعالی به پیامبر آن زمان وحی فرستاد به فلان شخص بدعت گذار بگو به عزتم سوگند اگر آنقدر مرا بخوانی که گردنت بشکند دعایت مستجاب نخواهد شد مگر آنکه آنهایی را که به دعوت باطل تو منحرف شده و مرده اند بازگردانی و از عقیده غلط خود اعلان انصراف نمایند. (1)

اینجا تکلف علما دین بسیار سنگین است از این جهت که باید از دین خدا مراقبت و نگهبانی کنند و مواظب باشند شیادان جاه طلب و پول پرست مردم عوام را فریب ندهند و با ادعاهای دروغین تحت نام شریف مولایمان علی علیه السلام و امام عصر روحی له الفدا باعث انحراف نگردند.

البته این تکلیف را بنیان گذار اسلام عزیر حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم بر دوش علماء و دانشمندان گذارده است.

اِذا ظَهَرَتِ البِدَعُ فِی امَّتِی فَلیُظهِرِ العالِمُ عِلمَهُ فَمَن لَم یَفعَل فَعَلَیه لَعنَهُ اللهِ (2)

هرگاه بدعت ها در میان امتم آشکار شوند بر عالم است که علم و دانش خود را آشکار سازد. هر کس چنین نکند نفرین خدا بر او باد. اسلام به ما اجازه نداده برای تایید بدعت گذار حتی به چهره اش لبخند بزنیم به خاطر بزرگی گناهی که مرتکب شده است.

به این دو حدیث از پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم دقت کنید:

اِذا رَایتُمُ صاحِبَ بِدعَهٍ فَاکفَهِّروا فِی وَجهِهِ (3)

هرگاه بدعت گذاری را دیدید به او رو ترش کنید.

مَن تَبَسَّمَ فِی وَجهِ مُبتَدَعٍ فَقَد اعانَ عَلَی هَدمِ دِینِهِ (4)

1- بحار ج72ص219
2- کافی ج1ص54
3- کنزالعمال 1676
4- بحار ج47ص217