حدیث بندگی صفحه 210

حالا اگر کسی در خدمت مادی و معنوی نسبت به برادران مومن خود کوتاهی کرد به طور یقین در استخدام و افراد نالایق و بد در خواهد آمد.

مَن بَخِلَ بِمَعُونَهِ اَخِیهِ المُسلِمِ وَ القِیامِ لَهُ فِی حاجَتِهِ اِبتَلی بِالقِیامِ بِمَعُونَهِ مَن یَاثَمَّ عَلَیهِ وَ لا یُوجَرُ (1)

هر که از کمک و یاری به برادر مسلمان خود بخل ورزد و حاضر نشود که حاجتش را برآورد به یاری اشخاصی گرفتار شود که یاری آنان گناه باشد و اجری نیز به او نرسد.

در مقابل یاری رساندن به برادران و خواهران مومن سبب می شود در آخرت خوشحال و شادمان باشیم.

موسی بن جعفر علیه السلام فرمود: خداوند تبارک و تعالی در روی زمین بندگانی دارد که سعی و تلاش می کنند به مردم خدمت رسانی کنند این ها هستند که به حق ایمان به روز قیامت دارند.

وَ مَن اَدخَلَ عَلی مُومِنٍ سُرورًا فَرِحَ اللهُ قَلبَهُ یَومَ القِیامَهِ (2)

و هر کسی دل مومنی را شاد کند خداوند در روز قیامت قلبش را مسرور خواهد کرد.

خداست یار کسانی که یار یکدگرند***ز راه مهر و وفا دوستدار یکدگرند

شریک شادی و اندوه و رنج و راحت هم***به گاه محنت و غم غمگسار یکدگرند

نمی کنند دریغ از مساعدت در کار ***همیشه در پی انجام کار یکدگرند

اثر ز تیرگی شب به کلبه شان نیست***که روشنایی شب های تار یکدگرند

شد افتخار و شرافت نصیب آن ملت***که طالب شرف و افتخار یکدگرند

قلوب اهل محبت بود به هم نزدیک***اگر چه دور ز شهر و دیار یکدگرند

چه طاعتی است پسندیده تر ز خدمت خلق ***خوش آن گروه که خدمتگزار یکدگرند

صفوان جمال از یاران امام صادق و امام کاظم علیهما السلام می گوید در محضر امام صادق علیه السلام نشسته بودم مردی از اهل مکه به نام میمون وارد شد و از تنگدستی و نداشتن کرایه