حدیث بندگی صفحه 223

از ابن شهر آشوب نقل شده که حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام در تفسیر کلام خدا وَابتَغُوا اِلَیهِ الوَسِیلَهَ فرمود: اَنَا وَسیِلَتُهُ من وسیله تقرب به خدا هستم (1)

چون محمد و ال خانواده کریم وب زرگواری هستند و ایشانند که باب لطف و کرم خداوند هستند چنانکه در زیارت ارزشمند جامعه کبیره عرض می کنیم عادَتُکُمَ الاِحسانُ وَ سَجِیتُکُم الکَرَمُ عادت شما احسان و منش شما کرم است.

و خطاب به وجود نازنین امام عصر ارواح العالمین له الفداء عرض می کنیم : وَ اَنتَ یا مَولای کَریمٌ اَولادِ الکِرامِ وَ مَامُورٌ بِالضیِافَهِ و الاِجارَهِ فَاَضِفیِ وَ اَجِرِنیِ و تو ای مولای من بزرگواری و از فرزندان بزرگواران و مامور پذیرایی و پناه دادن پس مرا میهمان کن و پناه ده و چه خوب است ما نیز کرامت و بزرگواری را از خداوند اکرم و محمد و آل علیهم السلام بیاموزیم و نسبت به یکدیگر کریمانه برخورد کنیم.

در روایات واجدین صفت گرانقدر کرم را این چنین بیان می کنند:

امام حسین علیه السلام در پاسخ به این پرسش که بزرگواری چیست فرمود:

اَلاِبتِداءُ بِالعَطِیَّهِ قَبلَ المَساَلَهِ وَ اِطعام الطَّعامِ فِی المَحلِ (2)

قبل از سوال و در ابتدا عطا کردن و اطعام مردم در موقع قحطی

امام صادق علیه السلام می فرمود: سه چیز نشانه بزرگواری آدمی است خوشرویی، فرو بردن خشم، چشم پوشی از لغزش دیگران. (3)

مولایمان علی علیه السلام می فرمود: اَلکَرَمُ مِلکُ اللّسِانِ وَ بَذلُ الاِحسانِ (4)

بزرگواری در اختیار داشتن زبان و بذل احسان است.

همان بزرگوار فرمود: اِنَّما الکَرَمُ التَّنَزَهُ عَنٍ المَعاصِی (5)

بزرگواری در حقیقت دوری کردن از گناهان است.

1- مناقب ابن شهر آشوب ج 3ص73
2- بحار ج78ص102
3- تحف العقول ص319
4- غررالحکم
5- غررالحکم