حدیث بندگی صفحه 266

ما به مادر موسی الهام نمودیم که طفل خود را شیر دهد و موقعی که بر جان کودک ترسید او را با جعبه سربسته و محفوظی به رود نیل افکند و ترس واهی به خود راه ندهد که ما بچه را به تو برمیگردانیم و او را از پیغمبران خود قرار خواهیم داد.

در جای دیگر قرآن در خصوص تقوا و الهام آن به قلب ها و جان ها می فرماید:

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَکَّاهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا(1)

قسم به جان بشر و قسم به خداوندی که آن را موزون و معتدل آفریده و نیک و بدش را به وی الهام نموده است بدون تردید کسی که نفس خود را از بدی ها پاک و منزه دارد رستگار خواهد بود و کسی که آن را آلوده به گناه و سیئات نماید زیانکار است.

اَلهِمنِی التَّقوی : مقصود امام سجاد علیه السلام تقوای وسیع و دامنه داری است که همه مسائل مادی و معنوی را در بر می گیرد.

راغب اصفهانی در معنای تقوا می گوید:

اَلوِقایَه حِفظَ الشَّییِء مِمِّا یُوذیهِ وَ یَضُرُّهُ و التَّقوی جَعلُ النَّفسِ فِی وِقایَه مِمّا یَخافُ وقایه نگاه داشتن چیزی است از آنچه موجب اذیت و ضرر است و تقوا عبارت از این است که آدمی نفس خود را از آنچه مایه خوف و نگرانی است حفظ کند.

پرهیزکاری از گناهان و ترس از خدا بهترین معنایی است که از تقوا شده و در اکثر آیات شریفه قرآن و کلمات نورانی معصومین علیهم السلام همین معنا منظور شده است.

در عظمت و ارزش بالای تقوا رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم فرمود:

مَن رُزِقَ تُقیً فَقَد رُزِقَ خَیرَ الدُّنیا وَ الاخِرَه(2)

هر که تقوا روزیش شود خیر دنیا و آخرت روزیش شده است.