حدیث بندگی صفحه 317

ثروتمندان فکر نکنند ثروت هنگفتی که در اختیار دارند تمام متعلق به آنهاست بلکه امانتی است از جانب پروردگار تا پس از برطرف کردن نیاز معقول خود مابقی را در اختیار فقرا بگذارند در واقع آنان خزانه داری هستند که مال دیگران در اختیارشان است.

باز از مولایمان علی علیه السلام بگوییم که فرمود:

إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً یَخْتَصُّهُمُ اللَّهُ بِالنِّعَمِ لِمَنَافِعِ الْعِبَادِ فَیُقِرُّهَا فِی أَیْدِیهِمْ مَا بَذَلُوهَا فَإِذَا مَنَعُوهَا نَزَعَهَا مِنْهُمْ ثُمَّ حَوَّلَهَا إِلَی غَیْرِهِمْ (1)

خداوند را بندگنی است که برای سود رساندن به دیگران نعمت های خاصی به آنان بخشیده تا آنگاه که دست بخشنده دارند نعمت ها را در دستشان باقی می گذارد و هرگاه از بخشش دریغ کنند نعمت ها را از دستشان گرفته و به دست دیگران خواهد داد.

یکی از نکات مهمی که در ثروت مطرح است طریقه صحیح به دست آوردن آن است مبادا که جایی ثروتی انباشته شود از معاملات باطل ربا و از روی تجاوز و ستم که بی شک دوزخ در انتظارشان خواهد بود.

به این چند آیه شریفه دقت کنید:

وَلا تَأْکُلُوا أَمْوَالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْبَاطِلِ (2)

مال یکدیگر را به ناحق و از روی باطل تصرف نکنید.

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَأْکُلُوا الرِّبَا أَضْعَافًا مُضَاعَفَهً (3)

ای اهل ایمان ربا مخورید که دایم سود بر سرمایه افزایید تا چند برابر شود.

إِنَّ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ أَمْوَالَ الْیَتَامَی ظُلْمًا إِنَّمَا یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَیَصْلَوْنَ سَعِیرًا (4)

1- نهج البلاغه حکم و مواعظ 425
2- بقره 188
3- آل عمران 130
4- نساء 10