حدیث بندگی صفحه 342

امام رضا علیه السلام از موسی بن جعفر از جعفر بن محمد از محمد بن علی از علی بن الحسین از حسین بن علی از علی بن ابیطالب علیهم السلام از رسول خدا صلی الله علیه و اله وسلم از جبرییل از میکاییل از اسرافیل از لوح از قلم نقل کرده اند که :

یقُولُ اللهُ عَزَّوَجَلَّ وِلایه عَلّی بن اَبیطالبٍ حِصنی فَمَن دَخَلَ حِصنِی اَمِنَ مِن عَذابِی (1)

ولایت علی بن ابیطالب علیه السلام دژ محکم من است پس هر کس داخل آن شود از عذاب من در امان خواهد بود.

رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم فرمود:

یا عَلِیُّ قَد غُفِرَ لَکَ وَ لِذُرِیَّتِکَ وَ لِشیِعَتِکَ وَ مُحِبّی شِیعَتِکِ (2)

ای علی برای تو و فرزندانت و شیعیان تو کسانی که شیعیان تو را دوست دارند آمرزش و مرحمت الهی منظور شده است.

امام صادق علیه السلام می فرمود:

اَلا تَحمِدوُنَ اللهَ؟ اِنَّهُ اِذا کانَ یَوم القِیامَه یُدعی کُلَّ قَومٍ اِلی مَن یَتَوَّلَونَهُ وَ فَزِعنا اِلی رَسُولِ اللهِ صلی الله علیه و آله وسلم وَ فَزِعتُم اَنتُم اِلَینا (3)

آیا شکر خدا را (به خاطر وجود مبارک ائمه) به جا نمی آورید؟!

فردای قیامت که می شود هر کس را به سوی رهبر و مولا و مرادش می خوانند ما به رسول الله پناه می بریم و شما هم به ما پناه خواهید برد.

و پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم فرمود:

اِنَّ رَبِّی عَزَّوَجَلَّ اُقسِمُ بِعِزَّتِهِ اَنَّهُ لا یَجُوزُ عَقَبَه الصِّراطِ اِلاّ مَن مَعَهُ براءَه بِوِلایَتِکَ وَ وِلایَه الاَئِمَّه مِن وُلدِکَ (4)

1- بحار ج39ص264
2- تاریخ شیعه ص37
3- تفسیر برهان ج2ص438
4- بحار ج39ص211