حدیث بندگی صفحه 351

ای معصومین شما بزرگواران باب رفع ابتلائات مردم هستید هر که به سراغ شما آمد نجات یافت و هر که نیامد هلاک شد چو شما به سوی خدا دعوت می کنید و بر او دلالت می نمایید.

وَ بِکُمْ یُنَفِّسُ الْهَمَّ وَ یَکْشِفُ الضُّرَّ به توسط شماست که اندوه برطرف می شودو سختی و گرفتاری زایل می گردد.

عَادَتُکُمُ الْإِحْسَانُ وَ سَجِیَّتُکُمُ الْکَرَمُ عادت شما احسان و نیکی رساندن و سرشت و داب شما کرامت است.

وَ بِکُمْ أَخْرَجَنَا اللَّهُ مِنَ الذُّلِّ وَ فَرَّجَ عَنَّا غَمَرَاتِ الْکُرُوبِ وَ أَنْقَذَنَا مِنْ شَفَا جُرُفِ الْهَلَکَاتِ وَ مِنَ النَّارِ بِأَبِی أَنْتُمْ وَ أُمِّی وَ نَفْسِی

و به وسیله شما خدا ما را از خواری رهایی داد و موج های گرفتاری های ما را برطرف کرد و از پرتگاه هلاکت نجاتمان داد و نیز از آتش جهنم پس پدر و مادرم و خودم فدای شما.

نکته قابل توجه آن است که حاجات را حساب شده و پرارزش انتخاب کنیم اگر چیزی از خداوند و با واسطه اهل بیت از او می خواهیم خیر دنیا و آخرت ما را در بر داشته باشد و همیشه با کشکول گدایی در خانه خدا و ابرومندان درگاه الهی نرویم گاهی بدون حاجت و فقط برای اظهار عشق و محبت به حضرت دوست به درگاهش رو می آوریم که او خود راه بنده پروری داند.

او کسی است که نپرسیده و در خواست نکرده عطا می کند در فرازی از دعای امام صادق علیه السلام در ماه رجب می خوانیم.

یا مَن یُعطِی مَن سَئَلَهُ وَ یا مَن یُعطِی مَن لَم یَسئَلهُ وَ مَن لَم یَعرِفهُ تُحَنِّنًا مِنهُ وَ رَحمَه

ای خدایی که عطا کند به هر که از او بخواهد و ای آنکه عطا کند کسی را هم که خواهش نکند و شناسدش از روی مهرورزی و رحمتش.