حدیث بندگی صفحه 353

حاجی اگر با حفظ شرایط یعنی با مال حلال و خدمت به خلق خدا به حج رود میهمان خداست و خدا هم از میهمانش پذیرایی خواهد کرد.

این بیان امیرالمومنین علی علیه السلام که فرمود:

اَلحاجُّ وَ المُعتَمَرَه وَ فدُ اللهِ وَ حَقٌ عَلیَ الله اَن یُکرِمُ وَ فدَهُ وَ یُحِبُّوُه بِالمَغفِرَه(1)

آنکه حج و عمره به جا می آورد میهمان خداست و بر خداوند است که میهمان خویش را با مغفرت و آمرزش تکریم کند.

همان بزرگوار درباره فلسفه و ره آورد حج در خطبه نخست نهج البلاغه می فرماید

خداوند حج بیت الله الحرام را بر شما واجب کرد و آن خانه را قبله مردم قرار داد که چونان تشنگان به سوی آن روی می آورند و همانند کبوتران به آن پناه برند.

پروردگار حج را نشانی از تواضع مردم در برابر عظمت کبریایی خود و اعتراف به عزت خویش قرار داده و در میان بندگانش افرادی را برگزید که دعوتش را اجابت و کلامش را تصدیق کردند و بر جایگاه پیامبرانش ایستادند. و همانند فرشتگانی شدند که دور عرش الهی طواف می کنند و در بازار بندگی او بهره ها می برند و به هنگام رسیدن آمرزش پروردگار از یکدیگر سبقت می گیرند.

خداوند حج را برای اسلام نشانه و برای پناهندگان به خانه اش حرم امن ساخت حج و ادای حق آن را واجب نمود و رفتن به آنجا را بر شما لازم دانست و لذا خدای سبحان فرمود:

وَلِلَّهِ عَلَی النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَیْهِ سَبِیلًا(2)

زیارت خانه خدا بر کسی که استطاعت دارد واجب است و هر که انکار کند پس به تحقیق خداوند از جهانیان بی نیاز است.

همان بزرگوار در وصیتش به دو فرزند معصومش امام حسن و امام حسین علیهم السلام می فرمود:

و اَللَّهَ فِی بَیْتِ رَبِّکُمْ لاَ تُخَلُّوهُ مَا بَقِیتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِکَ لَمْ تُنَاظَرُوا(3)

1- میزان الحکمه ج2ص263
2- آل عمران 97
3- نامه 47 نهج البلاغه