حدیث بندگی صفحه 387

مرد که رئیس خانواده است فرمانروای زن و فرزندان خویش است و در برابر آنان مسئول است زن بر کودکان خود فرمانروا و حاکم است و در برابر آنان مسئولیت دارد.

گاه بعضی از پدر و مادرها افراط در محبت نسبت به فرزندان یاخودشان نسبت به هم دارند و این باعث می شود مرد به خاطر زن و یا زن به خاطر مرد و پدر و مادر برای راضی نگهداشتن فرزندان به گناه می افتند که این ضعف بزرگ خانواده هاست.

محبت باید حد و مرز داشته باشد و اگر بنا شود که به اصول و مبانی دین و اعتقادات آسیب برسد قطعا مشروع و جایز نخواهد بود.

رسول الله اصلی الله علیه و آله وسلم به ابن مسعود فرمود:

لا تُحمَلَنَّ الشَّفَقَهَ عَلی اَهلِکَ وَ وَلَدِکَ عَلیَ الدُّخُول فِی المَعاصِی وَ الحَرامِ (1)

مبادا به خاطر محبت نسبت به زن و فرزند وادار به گناه و افتادن در حرام شوی.

اسلام ضمن آنکه تاکید دارد که به زن و فرزند خدمت کنید که خیر دنیا و آخرت در این کار است و از طرفی سفارش می کند مبادا همین خانواده شما را از خدا غافل کند و باعث شوند از عبادت و نوافل باز بمانی و به اعمال صالحه و کارهای آخرتت نپردازی.

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُلْهِکُمْ أَمْوَالُکُمْ وَلَا أَوْلَادُکُمْ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ وَمَنْ یَفْعَلْ ذَلِکَ فَأُولَئِکَ هُمُ الْخَاسِرُونَ (2)

شما که ایمان دارید اموالتان و اولادتان از یاد کردن خدا سرگرمتان نکند و هر که چنین کند آنها زیانکارانند.

مسئولیت رئیس خانواده به تهیه مسکن و پوشاک و خوراک و غیره خلاصه نمی شود پرورش های روحانی و معنوی اهل خانه نیز به عهده اوست.