حدیث بندگی صفحه 432

قلب سلیم قلبی است که خدای خویش را ملاقات میکند در حالی که فقط خدا در او جای دارد.

در هنگام عبادت نباید انگیزه ای جز اظهار محبت و ارادت به خداوند تبارک و تعالی وجود داشته باشد و اگر ترس از آتش و شوق بهشت هم باشد عبادت تاجرانه و داد و ستد است.

باز امام صادق علیه السلام می فرمود:

وَ لکِّنی اَعبُدَهُ حَبّاً لَهُ عَزَّوَجَلَّ وَ هِیَ عِبادَهٌ الاَحرارِ (1)

اما من خداوند بزرگ را چون دوستش دارم عبادت می کنم و این نوع عبادت ویژه آزادگان است.

این دعا منسوب به مولایمان علی علیه السلام است که قابل دقت برای اهل ذوق و آنهایی که می خواهند فقط به خدا عشق بورزند.

اَلّلهُمَّ نَوِّر ظاهِرِی بِطاعَتِکَ وَ باطِنِی بِمَحَبَّتِکَ وَ قَلبِی بِمعَرِفَتِکِ وَ رَوحِی بِمُشاهَدَتُکَ وَ سِرِّی بِاستِقلالِ اِتِّصالِ حَضرِتَکَ یا ذِی الجَلالِ وَ الاِکرامِ

پروردگارا ظاهرم را به انجام طاعات خودت نورانی باطنم را با محبت و عشق خودت درخشان قلبم را با شناخت و معرفت خودت منور روحم را به رسیدن به مرحله کشف و شهود روشن و ضمیر وجودم را به اتصال به خودت نورانی فرما ای صاحب عظمت و کرامت.

دین و دینداری

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی مَنَّ عَلیْنَا بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ دُونَ الْأُمَمِ الْمَاضِیَهِ .....وَ قَطَعَ فِی إِحْیَاءِ دِینِکَ رَحِمَهُ. وَ أَقْصَی الْأَدْنَیْنَ عَلَی جُحُودِهِمْ (2)