حدیث بندگی صفحه 440

موقع که ارتباط صمیمانه با خدای خویش برقرار کرده ایم دوام آن حال را از پروردگار مهربان طلب کنیم.

مولایمان علی علیه السلام می فرمود:

اَلمُومِنُ دائِمُ الذِّکرِ کَثیرُ الفِکرِ مُداوَمَهُ الذِّکرِ خُلصانِ الاَولیاءِ (1)

مومن پیوسته به یاد خداست و بسیار اندیشه می کند مداومت بر ذکر خدا مورد علاقه شدید اولیاء خداست.

در مواقعی انسان فکر می کند اگر ذکر خدا بگویم شاید بی ادبی به ساحت مقدس الهی باشد در حالی که در هر کجا باشیم یاد و ذکر او عبادت است.

حضرت موسی علیه السلام عرض کرد پروردگارا گاه من در حالی هستم که شان تو را بالاتر از آن می دانم که یادت کنم خداوند فرمود

یا مُوسی اُذکُرنی عَلی کُلِّ حالٍ (2)

ای موسی مرا در همه حال یاد کن.

بعضی دنبال اسماء و اذکار مجرب الهی هستند و به عبارتی اسم اعظم الهی گمشده ایشان است عرض می کنم به دل خود مراجعه کن و ببین کدام اسم و نام از اسماء الهی دلت را تسخیر کرده و به آن عشق می ورزی همان را اعظم بدان و شب و روزت را به آن نام شریف سر کن که هر چه بخواهی اگر مصلحت تو باشد به دست خواهی آورد.