حدیث بندگی صفحه 445

آنهایی که علاقمند هستند خود را اصلاح کنند و نفس را تزکیه و تهذیب نمایند آیا ممکن است غیر از راه صدق وارد شوند نتیجه بگیرید؟ هرگز چون در این مسیر اگر کسی کوچکترین شائبه نیرنگ و خدعه در کارش باشد توفیق خود سازی نخواهد یافت.

درباره راستگویی که نقطه مقابلش دروغگویی است مگر می شود تا ابد مخفی بماند بالاخره دروغگو روزی رسوا خواهد شد.

مولایمان علی علیه السلام می فرمود:

جَانِبُوا الْکَذِبَ فَإِنَّهُ مُجَانِبٌ لِلْإِیمَانِ. الصَّادِقُ عَلَی شَفَا مَنْجَاهٍ وَ کَرَامَهٍ وَ الْکَاذِبُ عَلَی شَرَفِ مَهْوَاهٍ وَ مَهَانَهٍ (1)

از دروغ دوری کنید که آن از ایمان دور است صادق مشرف به نجات و رهایی است و دروغگو بر جای بلندی است که نزدیک به افتادن در گودال هلاکت و ذلت و خواری می باشد.

انسان صادق هیچ وقت امور را برخلاف آنچه هست نشان نمی دهد زیرا اگر کسی تظاهر به تقدس و قداست کند ولی در باطن به آنچه می کند معتقد نباشد اهل صدق نیست.

بعضی از افراد آنقدر در خدعه و نیرنگ پیش رفته اند که می خواهند برای خداوند تبارک و تعالی بازی در آورند و خدعه به کار برند.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالْیَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِینَ یُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَمَا یَخْدَعُونَ إِلا أَنْفُسَهُمْ وَمَا یَشْعُرُونَ(2)

بعضی از مردم می گویند به خدا و روز قیامت ایمان آورده ایم در حالی که ایمان نیاورده اند با خدا و ایمان آورندگان خدعه می کنند و حال آنکه جز خودشان را فریب نمی دهند و نمی فهمند.