حدیث بندگی صفحه 485

خدایا ما را به وسیله باران سیراب فرما....بارانی که سبب می شود در اطراف زمینت گیاهان برویند....خدایا ما را بارانی ده که از آن دیم ها سیراب گردند و چاه ها پر شوند و رودها جاری گردند و درخت ها را به وسیله آن برویانی....پروردگار بر محمد و آل او درود فرست و از برکات آسمان ها و زمین روزی مان کن که تو بر همه چیز توانایی.

زمین در بین سایر کرات آسمانی چه در منظومه ما و چه بیرون از آن و در کهکشان ها و طبقات آسمان ها از ویژگی های خاصی برخوردار است.

اینکه فقط یک زمین وجود دارد جای بحث و کنکاش دارد با اینکه ارض در قرآن هیچ گاه به لفظ جمع یعنی ارضون نیامده ولی از قراین بعضی آیات و صراحت بعضی دعاها استنباط می شود بیش از یک زمین در بین مخلوقات الهی هست.

اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ یَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَیْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْمًا (1)

خدا آن کسی است که هفت آسمان را آفریده و از زمین نیز همانند آنها را خلق کرد و فرمان او بین هفت آسمان و زمین نازل می گردد تا بدانید خداوند بر همه چیز تواناست و خداوند بر همه چیز احاطه علمی دارد.

وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ ظاهرا ضمیر هُنَّ اشاره به سماوات است که همانطور آسمان ها هفتگانه است زمین هم هفت گانه است.

و نیز در دعای قنوت نمازها که بسیار معتبر است و در تمامی رساله های عملیه مراجع تقلید به عنوان دعای نمونه قنوت نماز نقل شده این گونه آمده:

سُبحانَ اللهِ رَبِّ السَّماواتِ السَّبعِ وَ رَبِّ الاَرضِینَ السَّبعِ وَ ما فِیهِنَّ وَ ما بَینَهُنَّ وَ رَبِّ العَرشِ العَظیمِ وَ اَلحَمدُللهِ رَبِّ العالَمِینَ