حدیث بندگی صفحه 487

بدانید که خداوند زمین را پس از مرگش زنده می کند ما آیات خود را برای شما بیان کردیم شاید به عقل آیید.

تعقل ما به این است که با این تغییر و تحول زمین غیر از اعتقاد به جهان آخرت از خواب زمستانی غفلت بیدار شویم تا حیات تازه پیدا کنیم و به حیات طیبه سالکان الی الله نایل آییم.

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَی وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاهً طَیِّبَهً (1)

آن که کار شایسته انجام می دهد خواه مرد یا زن در حالی که اهل ایمان باشد به او زندگی پاکیزه خواهیم داد.

زندگی پاکیزه با تغییر حالات زشت نفسانی به حالات خوب نفسانی حاصل می شود.

اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّی یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ (2)

خداوند اوضاع هیچ ملتی را تغییر نمی دهد مگر آنکه در خود دگرگونی و تحول ایجاد کنند.

از بحث خارج نشویم و برای کسب اطلاعات بیشتر از وضع زمین به گفتار مولایمان علی علیه السلام بنگریم که چقدر زیبا به ترسیم نوع خلقت زمین و زیبایی هایش پرداخته و ما به ترجمه کلمات آن حضرت بسنده می کنیم.

خداوند زمین را در میان امواج خروشان دریا فرو برد دریایی که موج های بلند آن با هم برخورد می کردند گویی هر موجی به موج دیگر سیلی می زد و یکدیگر را به لرزه در می آورد دریایی که چون شتر مست فریاد می کشید و کف از دهان بیرون می ریخت و سپس به خاطر بار سنگینی که حمل می کرد(یعنی زمین) از تلاطم افتاد و آرام و فروتن شد و زمین سینه خود را به آن مالید هیجانش فروکش کرد.

وقتی زمین نرم و سست شد که شانه هایش بر روی آب می غلتید و پس از برخاستن امواج آرام و خوارشد و مثل اسب سرکشی که بر او دهنه بزنند اسیر و فرمانبردار گردید.