حدیث بندگی صفحه 489

مردم و روزی جانداران قرار داده و برای مردمان در اطراف زمین راه ها و دره ها و جاده هایی قرار داد تا راه را گم نکنند. بعد از آنکه پروردگار زمین را آماده ساخت و فرمان خود را به اجرا در آورد آفرینش آدم علیه السلام را از میان خلق برگزید و او را نخستین آفریده خود قرار داد و در بهشت خویش ساکنش نمود و روزی فراوان در اختیارش گذاشت و آنچه نباید انجام دهد به او آموخت و به او توجه داد که اگر به منع شده ها عمل کند در معرض معصیت پروردگار قرار خواهد گرفت و خود را به خطر خواهد انداخت. ولی آدم علیه السلام به کاری که خداوند نهی فرموده بود به اراده خود اقدام کرد و خداوند پس از توبه آدم او را به زمین فرستاد تا زمین توسط نسل او آباد شود و از جانب پروردگار برای بندگان او حجتی باشد. (1)

زندگی

الْحَمْدُ لِلَّهِ رِضًی بِحُکْمِ اللَّهِ، شَهِدْتُ أَنَّ اللَّهَ قَسَمَ مَعَایِشَ عِبَادِهِ بِالْعَدْلِ، وَ أَخَذَ عَلَی جَمِیعِ خَلْقِهِ بِالْفَضْلِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ لَا تَفْتِنِّی بِمَا أَعْطَیْتَهُمْ، وَ لَا تَفْتِنْهُمْ بِمَا مَنَعْتَنِی فَأَحْسُدَ خَلْقَکَ، وَ أَغْمَطَ حُکْمَکَ(2)

حمد مخصوص پروردگار است و من به حکمش راضی هستم شهادت می دهم که خداوند نیاز زندگی بندگانش را عادلانه تقسیم فرموده و با جمیع خلقش به فضل و احسان رفتار نموده الها بر محمد و آل او درود فرست و مرا به داده هایت بر بندگانت امتحان مکن و ثروتمندان را به خاطر آنچه را که به من نداده ای گرفتار کبر و نخوت مفرما که بر بندگانت حسادت ورزم و حکم و مقدراتت را سبک شمارم.

زندگی یعنی مجموعه کارها و اتفاقاتی که به طور طبیعی و گاه مصنوعی از اوان طفولیت تا پایان عمر برای انسان رخ می دهد که در تقسیم بندی آن به علت پیچیدگی هایش باید