حدیث بندگی صفحه 49

این کلام مولایمان علی علیه السلام است اِنَّ اللهَ تَعالی فَرَضَ عَلی الاَئِمَّهِ العدلِ اَن یَقدِروُا اَنفُسَهُم بِضَعفَهِ النَّاسِ کَیلا یَتبِیغَ بِالفَقیِرِ فَقرَهُ(1)

خداوند تبارک و تعالی بر رهبران دادگرا واجب فرموده است که خود را با مردمان تنگدست برابر نهند تا این که فقیر و تنگدست را پریشانیش بر او فشار نیاورد و نگران نسازد.

آزمایش

هر فردی در این جهان پهناور با هر نوع اعتقاد و شیوه ای که زندگی کند مورد آزمایش قرار خواهد گرفت چه بخواهد و چه تمایل نداشته باشد. این آزمایش گاهی از ناحیه بندگان خداست و گاه از جانب پروردگار در مورد بندگان. این امکان هست که انسان خود را در معرض امتحان آنان قرار ندهد و با انزواطلبی و دور شدن از اجتماع از ازمایش خلق خدا مصون بماند اما از امتحان الهی هیچ کس را رهایی نیست چرا که خداوند تبارک و تعالی بدون استثنا همه مردم حتی پیامبران و معصومین را آزمایش می کند.

امام سجاد علیه السلام عرضه می داشت:

اللَّهُمَّ إِنَّکَ ابْتَلَیْتَنَا فِی أَرْزَاقِنَا بِسُوءِ الظَّنِّ، وَ فِی آجَالِنَا بِطُولِ الْأَمَلِ حَتَّی الْتَمَسْنَا أَرْزَاقَکَ مِنْ عِنْدِ الْمَرْزُوقِینَ، وَ طَمِعْنَا بِآمَالِنَا فِی أَعْمَارِ الْمُعَمَّرِینَ(2)

خداوندا تو ما را در مورد مسایل اقتصادی خویش به سوء ظن و در دوران عمرمان به آرزوی طولانی امتحان کردی تا آنجا که به سراغ روزی خوارانت رفتیم و از آنها کمک گرفتیم و به خاطر همین آرزوهای طولانی به آنهایی که عمر دراز کرده اند طمع نمودیم.

یکی از دعاهایی که مستجاب نشدنی است دعا به درگاه الهی که: خدایا ما را امتحان مکن