حدیث بندگی صفحه 495

درکنار آیه فوق بیان مولایمان علی علیه السلام جالب است که می فرماید:

اِنَّ البَغیَ یقُودُ اَصحابَهُ اِلَی النّارِ(1)

سرکشی سرکشان را به سوی آتش می کشاند.

باید از آه مظلوم ترسید که دیر و یا زود دامنگیر ظالم خواهد شد. بنابراین زورگویان به این اندیشه نباشند که بر سکوی پیروزی ایستاده اند بلکه لبه پرتگاه دوزخ ایستاده اند.

امام سجاد علیه السلام در همین دعای چهل و نهم صحیفه عبارات عجیبی را با خدای خویش در میان گذاشته که هر شخص عاقل و فهمیده بخواند درس عبرت می گیرد و متوجه می شود که خدای شاهد انتقام گیرنده آه و خون مظلوم است.

ای خدای من بر من نظر فرمودی و دیدی ناتوانی ام را در برابر سختی ها و عجزم را از انتقام گرفتن آنکه قصد جنگ با من را نموده و تنهایی ام را در برابر تعداد دشمنانم و آنکه برای گرفتار ساختنم در کمین نشسته است.

و تو پروردگار من پیش از آنکه از تو یاری بخواهم یاریم نمودی و پشتم را با نیرویت محکم ساختی و برندگی دشمنم را شکستی و پس از آنکه تعدادی بود تنهایش نمودی و مرا بر وی پیروز کردی و آنچه را که برایم نشانه گرفته بود به خودش برگرداندی در حالی که خشمش التیام نیافته بود و کینه اش فرو ننشسته بود او را بازگرداندی سرانگشتان خود را به دندان گزید در حالی که یارانش به وعده هایشان عمل نکردند.

در بین دعای امام علیه السلام یادآوری این آیه مناسب است که در روز قیامت ستمگر و زورگو چنین وضعی را دارد:

وَیَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَی یَدَیْهِ یَقُولُ یَا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلًا یَا وَیْلَتَی لَیْتَنِی لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِیلاً(2)