حدیث بندگی صفحه 498

نتیجه دل نبستن به نعمت های دنیا و عبور از کنار آنها با صفا شدن دل از زنگارها و غبارها است. کسانی که علاقه مند هستند به مقام حکمت و بصیرت باطن برسند مطمئن باشند با دلبستگی به دنیا امکان نخواهد داشت.

امام صادق علیه السلام فرمود:

مَن زَهَدَ فِی الدُّنیا اَثبَتَ اللهُ الحِکمَهَ فِی قَلبِهِ وَ اَنطَقَ بِها لِسانُهُ وَ بَصَّرَهُ عُیُوبَ الدُّنیا دائَها وَ دَوَائَها وَ اَخرَجَهُ مِنَ الدُّنیا سالِماً اِلی دارِ السَّلامِ (1)

هر کس زهد در دنیا نماید خداوند تبارک و تعالی حکمت را در قلبش ثابت می کند زبانش را گویا می نماید و بینای به عیوب دنیا می گردد به طوری که در دو دوای دنیا را می شناسد و با ایمانی سالم از دنیا به خانه سلامتی و آرامش یعنی جهان آخرت برده می شود.

تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی***گوش نامحرم نباشد جام پیغام سروش

گوش کن پند ای پسر وز بهر دنیا غم مخور***گفتمت چون در حدیثی گر توانی داشت گوش

شاید بعضی برداشت غلطی از زهد داشته باشند و فکر کنند اگر حلال خدا را بر خود حرام کردند زاهدند.

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّیِّبَاتِ(2)

بگو چه کسی زینت هایی که خدا برای بندگانش آفریده و همچنین روزی های پاکیزه را تحریم کرده است.

امام صادق علیه السلام می فرماید زهد آن نیست که زاهد مال را ضایع کند و چیزهای حلال را بر خورد حرام کند بلکه زهد در دنیا به این معنی است که به آنچه در اختیار داری بیشتر از آنچه نزد خداوند است اطمینان نداشته باشی.(3)

1- منهاج البرعه ج5ص328
2- اعراف 32
3- سفینه البحار ج1ص568