حدیث بندگی صفحه 500

خداوند فریبش دهد چرا پیشانیت را از زمین دور نمی داری و چرا صورتت را زشت کرده ای ؟ (1)

امام سجاد علیه السلام همان طور که از نام شریفشان پیداست زیاد اهل سجده بود که لقب سیدالساجدین گرفت یک روز همراه غلامش به صحرا رفت غلامش در پی آن گرامی روانه شد دید که روی سنگی سخت و درشت به سجده افتاده است برشمرد و دید هزار مرتبه گفت:

لا اِلَهَ اِلّا اللهُ حَقّاً حَقّاً لا اِلَهَ اِلّا اللهُ تَعَبُّدًا وَ رِقّاً لا اِلَهَ اِلّا اللهُ اِیماناً وَ صِدقاً(2)

آن گاه سر از سجده برداشت.

امام باقر علیه السلام در شرح حال پدر بزرگوار امام سجاد علیه السلام می فرمود: پدرم علی بن الحسین علیه السلام به یاد هر یک از نعمت هایی که خدا به او داده بود می افتاد سجده می کرد. هر آیه ای ازکتاب خدای عزوجل که در آن سجده بود تلاوت می کرد به سجده می افتاد هر شر و کیدی را خدای تعالی از او دفع می کرد سجده می نمود از هر نماز واجبی که فراغت می یافت سجده می کرد هرگاه موفق می شد میان دو نفر را اصلاح دهد سجده می کرد در تمام سجده گاه های بدنش اثر سجده بود و از همین رو سجاد نام گرفت. (3)

همه می دانیم چیزی که باعث سقوط شیطان شد نافرمانی خدا در سجده بود پس معلوم می شود که همه کسانی که اهل نماز نیستند و سر به خاک نمی سایند دنباله رو شیطانند و طبق بیان امام صادق علیه السلام شیطان از ترک سجده خود غصه می خورد مخصوصا وقتی می بیند مرد و یا زن با ایمانی در خلوت و دور از چشم خلق در حال سجده خدا را بندگی می کنند.

1- بحار الانوار ج71ص343
2- بحار ج85ص166
3- علل الشرایع ص233