حدیث بندگی صفحه 507

قصیده ای سرود امام زین العابدین علیه السلام فرمود ما عاجزیم که ثواب این عمل تو را بدهیم ولی خداوند عاجز نیست که پاداش عمل تو را بدهد و بعد آن حضرت چهارصد هزار درهم به او صله داد و فرمود بگیر اینها را ای ابالمستهل.

کمیت گفت هر چه شما مرحمت فرمایید برای من عزت و شرف است اما اگر می خواهید لطف بیشتر در حق من کنید یکی از لباس های تن خود را که به خاطر چسبیدن به بدن مطهر شما تبرک شده به من عطا فرمایید امام علیه السلام فورا از جا برخاست و لباس تنش را به او عطا فرمود و بعد در پیشگاه پروردگار دعا کرد.

بار پروردگارا این کمیت جان و زن و فرزندش را به خاطر آل رسول تو و ذریه پیامبرت به خطر انداخته و حقایقی را که دیگران کتمان می کنند ابراز می دارد خداوندا او را سعادتمند و جزای خیر در دنیا و آخرت عنایت فرما که عاجزیم از پاداش به او کمیت می گوید همیشه از برکت دعای آن حضرت حظ می بردم. (1)

سخن چینی

اَللّهُمَ ......وَ هَبْ لِی مَکْراً عَلَی مَنْ کَایَدَنِی، وَ قُدْرَهً عَلَی مَنِ اضْطَهَدَنِی، وَ تَکْذِیباً لِمَنْ قَصَبَنِی، وَ سَلَامَهً مِمَّنْ تَوَعَّدَنِی(2)

خدایا.... حیله ای در مقابل حیله کنندگان به من بده و نیرویی بر کسی که در تنگنایم گذارد و تکذیب گفتار هر که عیب جویی و بد گویی ام نماید و تندرستی از شر کسی که مرا تهدید می نماید.

به راستی باید چون امام سجاد علیه السلام از شر عیب جویان و بدگویان و سخن چینان به خدا پناه برد که در غیر اینصورت جان و جسم و آبرو و حیثیت انسان در خطر قرار خواهد