حدیث بندگی صفحه 513

پروردگارا گروه های مختلف مسلمین را جهت مبارزه با مشرکین اعزام کن و فرشتگان را پی در پی برای امدادرسانی به ایشان بفرست تا دشمنان را تا لب مرزها برده و آنها را در زمین تو کشته و یا اسیر کنند.

سستی و تنبلی

وَ لَا تَبْتَلِیَنِّی بِالْکَسَلِ عَنْ عِبَادَتِکَ، وَ لَا الْعَمَی عَنْ سَبِیلِکَ، وَ لَا بِالتَّعَرُّضِ لِخِلَافِ مَحَبَّتِکَ، (1)

پروردگار در عبادتت گرفتار سستی و تنبلی ام مکن و نه به گمراهی از راهت و نه به دست زدن آنچه مخالفت دوستی توست.

سستی و تنبلی در هر کاری ناپسند و باعث عقب ماندگی است منحصر به عبادت و بندگی خدا نمی باشد همچنان که همان امام بزرگوار در دعای سحر ماه مبارک رمضان عرضه می دارد

اَلّلهُمَّ اِنِّی اَعُوذُبِکَ مِنَ الکَسَلِ وَ الفَشَلِ (2)

خدایا به تو پناه می برم از بی حالی و تنبلی

آدم کسل و تنبل هم به دینش ضرر وارد می کند هم به دنیایش این کلام وجود نازنین امام محمد باقر علیه السلام است که فرمود:

اَلکَسَلُ یُضِرُّ بِالدِّینِ وَ الدُّنیا(3)

سستی و تنبلی به دین و دنیا زیان می زند.

گاهی انسان یک کاری را شروع می کند وقتی پشتکار به خرج می دهد و با جدیت برای به نتیجه رسیدن کارش تلاش می کند بی شک موفق می شود ولی اگر در بین کار سست شود و خود را به بی حالی بزند قطعا آن کار یا معیوب است و یا اصلا انجام نمی گیرد.

مولایمان علی علیه السلام می فرمود:

1- دعای بیستم صحیفه
2- مفاتیح الجنان محدث قمی
3- بحار ج78ص180