حدیث بندگی صفحه 521

همان بزرگوار فرمود:

سَیِّدُ القَومِ خادِمُهُم فِی السَّفَرِ (1)

سرور مردم کسی است که در سفر خدمتگزار آنان باشد.

امام صادق علیه السلام می فرمود: امام زین العابدین علیه السلام مسافرت نمی کرد مگر با افرادی که او را نمی شناختند و با آنها شرط می کرد که در کارهایی که پیش می آید اجازه دهند ایشان خدمت کند و انجام دهد.

زمانی با عده ای به سفر رفت و در بین راه مردی آن جناب را شناخت و به رفیقان گفت می دانید این آقا کیست؟ جواب دادند نه گفت علی بن الحسین زین العابدین علیه السلام است آنها حرکت کرده دست و پای حضرت را می بوسیدند عرض کردند ای پسر رسول خدا آیا با این عمل خیال داشتی برای همیشه ما را به اتش جهنم بسوزانی. چنانچه خدای ناخواسته جسارتی از ناحیه دست و زبان ما نسبت به شما واقع می شد چه می کردیم پسر رسول خدا چه باعث شد که شما این چنین کردید؟ امام علیه السلام فرمود: من چندی پیش با عده ای که مرا می شناختند مسافرت کردم خدماتی به من می کردند به واسطه حضرت رسول صلی الله علیه و آله وسلم که سزاوار آن نبودم ترسیدم شما هم مثل آنها رفتار کنید. (2)

سلامتی

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَلْبِسْنِی عَافِیَتَکَ، وَ جَلِّلْنِی عَافِیَتَکَ، وَ حَصِّنِّی بِعَافِیَتِکَ، وَ أَکْرِمْنِی بِعَافِیَتِکَ، وَ أَغْنِنِی بِعَافِیَتِکَ، وَ تَصَدَّقْ عَلَیَّ بِعَافِیَتِکَ، وَ هَبْ لِی عَافِیَتَکَ وَ أَفْرِشْنِی عَافِیَتَکَ، وَ أَصْلِحْ لِی عَافِیَتَکَ، وَ لَا تُفَرِّقْ بَیْنِی وَ بَیْنَ عَافِیَتِکَ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ