حدیث بندگی صفحه 532

می افتد کسانی که دست به دزدی و سرقت اموال مردم می زنند از تاریکی شب استفاده می کنند.

گنهکاران و آلوده دامنان در پارتی های شبانه خود به انواع و اقسام گناهان می پردازند و تمام شب خود را با معصیت و نافرمانی پروردگار سر می کنند و هنگام صبح و بین الطلوعین که وقت عبادت و بندگی خداست می خوابند.

امام سجاد علیه السلام با آن همه قداست و عبادت از خداوند تبارک و تعالی می خواهد که شبش را به گونه پایان برساند که مشمول عفو و رحمت الهی شده باشد.

فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنِی أُسْوَهَ مَنْ قَدْ أَنْهَضْتَهُ بِتَجَاوُزِکَ عَنْ مَصَارِعِ الْخَاطِئِینَ، وَ خَلَّصْتَهُ بِتَوْفِیقِکَ مِنْ وَرَطَاتِ الْمُجْرِمِینَ، فَأَصْبَحَ طَلِیقَ عَفْوِکَ مِنْ إِسَارِ سُخْطِکَ، وَ عَتِیقَ صُنْعِکَ مِنْ وَثَاقِ عَدْلِکَ(1)

پس بر محمد و آل او درود فرست و مرا رهبر کسانی قرار ده که با گذشت خود آنها را از پرتگاه های لغزشکاران حفظ کرده ای و با توفیق خود آنها را از ورطه های سهمگین مجرمین نجات داده ای صبح کرده اند در حالی که آزاد شده عفو تو از اسارت خشمت بوده و ازاد شده احسانت از بند عدلت گشته اند.

حالا بهتر نیست که اهل گناه به خود آیند و شب را به طغیان و معصیت تمام نکنند و جز آزاد شده های الهی از خشم و غضب پروردگار شوند چون هیچ کس از فردای خود خبر ندارد چه بسا که مرگ ناگهان به سراغشان اید و دیگر فرصت توبه پیدا نکنند و برای همیشه گرفتار عذاب پروردگار قرار گیرند.

امام علیه السلام در همین دعا عرض می کند:

یا الهی .....لَا یَیْأَسَ مِنْکَ الْمُجْرِمُونَ، لِأَنَّکَ الرَّبُّ الْعَظِیمُ الَّذِی لَا یَمْنَعُ أَحَداً فَضْلَهُ