حدیث بندگی صفحه 56

«آفت ایمان، شرک، آفت یقین، شک. آفت نعمت ها، ناسپاسی، آفت سخاوت، منت گذاردن، آفت وزیران، باطن آلوده، آفت دانشمندان، جاه طلبی، آفت زمامداران بی سیاستی، آفت ارتش سرپیچی از فرماندهان، آفت قاضیان طمع، آفت صرفه جویی بخل، آفت هیبت و شکوه شوخی. آفت ریاست، فخر فروشی و آفت سخن، دروغ گفتن، آفت امانت، خیانت آفت معاش، سوء مدیریت» غرر الحکم.

در قرآن واژه آفت وجود ندارد اما همین معنا را در لغت حبط آورده که تباهی و نابودی عمل تعبیر به حبط عمل شده است که همان آفت می باشد. «وَ مَن یَکفُر بِالاِیمانِ فَقَد حَبِط عَمَلُهُ وَ هُوَ فِی الآخِرَهِ مِنَ الخاسِرینَ»

و هر که ایمان را انکار کند کارهایش از بین خواهد رفت و در آخرت از جمله زیان کاران است.

وَالَّذِینَ کَفَرُوا فَتَعْسًا لَهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ َلِکَ بِأَنَّهُمْ کَرِهُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ (1)

مرگ بر آنانی که کافر شدند و کارهایشان نابود باد این به خاطر آن است که به آنچه خداوند نازل فرموده کراهت داشتند خدا هم کارهایشان را نابود کرد.

امام سجاد علیه السلام عرض می کرد که لا تُحبِط حَسَناتِی... خدایا کارهای خوبم را به خاطر آلوده شدن به معصیت نابود مکن...

آفت بسیاری از کارهای خوب انسان گناه و معصیت است. نماز، روزه، حج، زکات ، خمس، جهاد و خدمت به خلق، آن وقت بالا می روند و مورد قبول حضرت حق تعالی قرار می گیرند. که همراه با پرهیز از گناه گیرند «اِنَّما یَتَقَبَّلُ اَللهُ مِنَ المُتَّقینَ» مائده-27 به تحقیق خداوند از اهل تقوا و پرهیزکاران کارها را قبول می کند و اصولا نماز