حدیث بندگی صفحه 560

پروردگارا به تو شکایت می آورم از نفسی که به بدی بسیار امرکننده است و به خطا کاری بسیار شتابنده است و به نافرمانی هایت بس حریص و خود را در معرض غضب تو قرار داده ...خدایا به تو شکایت می آورم از دشمنی که گمراهم می کندو از شیطانی که فریبم می دهد همانی که سینه ام را از وسواس پر کرده پروردگارا بتو شکایت می آورم از دلی که گرفتار قساوت شده و به تو وسواس زیر و زبر گشته الها مرا در برابر دشمنانم یاری کن و بر رسوایی ها و عیب ها پرده کش و از بلاها حفظ و از گناهان باز دار به مهر و رحمتت ای مهربان ترین مهربانان.

یا در دعای افتتاح شکایت بر خدا می بریم از نبود پیامبرمان و غیبت امام زمانمان و عرضه می داریم که:

اَللّهُمَّ اِنّا نَشکُو اِلَیکَ فَقَد نَبِیِّنا صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ آله و غَیبَهَ ولِیِّنا وَ کَثرَهَ عَدُوِّنا وَ قِلَّهَ عَدَدنا وَ شِدَّهَ الفِتَنِ بِنا وَ تَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَینا فَصَلِّ عَلی مُحَمَّد و آلِهِ (1)

خدایا بر تو شکایت می آوریم از فقدان پیامبرمان که درود تو بر او و آلش باد و نیز از غیبت سرپرستمان و امام زمانمان و زیادی دشمنانمان و کمی عددمان و از فشار آشوب ها به ما و از تظاهر زمان بر علیه ما خدایا بر محمد و الش درود فرست.

قرآن هم به ما می آموزد که شکایت بر خدا بریم نه آنکه از خداوند متعال شکایت کنیم.

قَالَ إِنَّمَا أَشْکُو بَثِّی وَحُزْنِی إِلَی اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ (2)

گفت من از غم و اندوه خود تنها به خدا شکایت می برم و از عنایت خدا آن می دانم که شما نمی دانید.

مولایمان علی علیه السلام می فرمود:

اِذا ضاقَ المُسلِمُ لا یَشکُونَّ رَبَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ لیَشکُ اِلی رَبِّهِ الَّذی بِیَدِهِ مَقالِیدُ الاُمورِ وَ تَدبِیرُها (3)

1- مفاتیح الجنان محدث قمی
2- یوسف 86
3- بحار ج72ص326