حدیث بندگی صفحه 598

حرف ط

طاغوت

وَ کَم باغٍ بَغانِی بِمَکائِدِهِ وَ نَصَبَ لِی شَرَکَ مَصائِدِهِ .... خدایا چه ستمگری که با مکر خویش بر من ستم نمود و دام شکارهایش را برایم گسترد و مراقبانی برایم گماشت و در کمین نشست مانند در کمین نشستن حیوان درنده و مثل حیوانی که منتظر فرصت است تا شکار مناسبی را به چنگ آورد در حالی که چاپلوسی می کرد و با چهره خشم آلود به من نگاه می کرد.

وقتی تو ای خدای من که منزه و برتری دغل بازی پنهان و زشتی کارش را مشاهده کردی او را با سر در گودالی که برای شکار کنده بود انداختی و در همان پرتگاه کنده شده به دستش جایش دادی تا پس از طغیانش با ذلت در دامی افتاد که فکر می کرد مرا در آن بیفکند و اگر لطف و مرحمت تو نبود نزدیک بود من در آنچه او در آن افتاد می افتادم. (1)

خداوند با مومنین است و آنها را یاری می کند و کافران و ظالمان را به طاغوت ها وامیگذارد.

اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّورِ وَالَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُولَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ(2)

خداوند سرپرست آنانی است که ایمان آورده اند آنها را از تاریکی ها به عالم روشنایی خارج می سازد و آنانی که کافر شدند سرپرست آنها طاغوت است آنها را از عالم