حدیث بندگی صفحه 599

روشنایی به تاریکی ها خارج می سازد و اینها هستند که یاران آتش بوده و برای همیشه در آن می مانند.

طاغوت به هر سرکش و نافرمانی گفته می شود که در برابر خدا و دین خدا و پیامبر و امامان معصوم علیهم السلام بایستد و تحت ولایت خدا و رسول و اولی الامر قرار نگیرد.

جایگاه طاغوت ها جهنم است.

فَأَمَّا مَنْ طَغَی وَآثَرَ الْحَیَاهَ الدُّنْیَا فَإِنَّ الْجَحِیمَ هِیَ الْمَأْوَی (1)

اما هر که سرکشی کندو زندگی دنیا را برگزیند جایگاهش جهنم است.

برای رهایی از افتادن در طغیان و سرکشی باید نفس را تربیت و تزکیه کرد و همواره احساس نیاز به درگاه الهی نمود چون از عوامل طغیان احساس بی نیازی وعدم تزکیه نفس است.

لَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَیَطْغَی أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَی(2)

نه چنین است این انسان وقتی احساس بی نیازی کند طغیان می نماید.

مولایمان امیرالمومنین علی علیه السلام می فرمود:

فَمَنْ شَغَلَ نَفْسَهُ بِغَیْرِ نَفْسِهِ تَحَیَّرَ فِی الظُّلُمَاتِ وَ ارْتَبَکَ فِی الْهَلَکَاتِ وَ مَدَّتْ بِهِ شَیَاطِینُهُ فِی طُغْیَانِهِ (3)

هر که خود را به چیزی جز تربیت و تزکیه نفس خویش مشغول دارد در تاریکی ها سرگردان شود و در هلاکت ها دست و پا زند و شیطان هایش او را در طغیانش فرو برند.

حضرت عیسی بن مریم علیهم السلام بر آبادیی گذشت که مردم آن همگی مرده بودند فرمود ای اهل آبادی یکی از آنها پاسخ داد لبیک ای روح خدا آن حضرت فرمود وای بر شما

1- نازعات 37و39
2- علق 6
3- نهج البلاغه خطبه 157