حدیث بندگی صفحه 612

مَا تَرَی فِی خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِنْ تَفَاوُتٍ (1)

در خلقت خدای رحمان تفاوتی نمی بینی.

خداوند عادل حتی پیامبران را فرستاد تا مردم را به عدل و اجرای عدالت دعوت کنند.

لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ (2)

همانا فرستادگانمان را با دلایل روشن فرستادیم و همراه ایشان کتاب و ترازو فرستادیم تا مردم به عدالت قیام کنند.

قیام به عدالت یعنی اجرای عدالت و حق را به حق دار رساندن این تکلیف همه انسان ها نسبت به یکدیگر است و این تکلیف برای کسانی کارهای اجرایی دارند و در راس امورند سنگین تر خواهد بود.

ارزش عدالت را از زبان امیرالمومنین علی علیه السلام بشنویم که وقتی از حضرت سوال شد عدل وجود کدام برتر است؟ فرمود:

الْعَدْلُ یَضَعُ الْأُمُورَ مَوَاضِعَهَا وَ الْجُودُ یُخْرِجُهَا مِنْ جِهَتِهَا وَ الْعَدْلُ سَائِسٌ عَامٌّ وَ الْجُودُ عَارِضٌ خَاصٌّ فَالْعَدْلُ أَشْرَفُهُمَا وَ أَفْضَلُهُمَا (3)

عدل چیزها را به جای خود می نهد ولی جود و بخشش آنها را از جای خود بیرون می نماید و عدل نگاهدارنده همگان است ولی جود فقط به یکی بهره می دهد پس عدل شریفتر و برتر است.

و آن سفارش می کند در هنگام قضاوت عادلانه حکم کنید:

وَإِذَا حَکَمْتُمْ بَیْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْکُمُوا بِالْعَدْلِ (4)

وقتی بین مردم قضاوت می کنید به عدالت حکم کنید.

خداوند متعال به داوود پیامبر علیه السلام فرمود:

1- ملک 3
2- حدید 25
3- نهج البلاغه حکم و مواعظ 429
4- نساء 58