حدیث بندگی صفحه 619

اگر می خواستیم به وسیله آیات خود او را ترفیع مقام می دادیم و لکن او به پستی گرایید و از هوای نفس پیروی کرد مثل او مثل سگی است که اگر به او حمله کنی پارس می کند و اگر او را به حال خود گذاری نیز پارس می کند. این داستان همه کسانی است که آیات الهی را تکذیب کنند بنابراین تو این داستان ها را نقل کن شاید به فکر فرو روند.

حسین بن خالد از امام رضا علیه السلام نقل کرد که خداوند تبارک و تعالی به بلعم بن باعورا اسم اعظم عطا فرمود و او هم با آن اسم خدا را می خواند و دعایس مستجاب می شد. همین شخص به دربار فرعون رفت در آن هنگام که فرعون در تعقیب حضرت موسی علیه السلام و یاران او بود فرعون به بلعم گفت خدا را بخوان که موسی و یارانش را زندانی ما قرار دهد بلعم باعورا هم پذیرفت سوار بر الاغش شد تا موسی علیه السلام را دستگیر کند. الاغش توقف کرده و از جایش حرکت نمی کرد بلعم الاغ را می زد که چرا حرکت نمی کنی خداوند قادر متعال لاغ را به زبان آورد و گفت وای بر تو چرا مرا می زنی؟ آیا اراده کرده ای با تو بیایم تا پیامبر خدا و مردم مومن را دستگیر کنی؟ بلعم هم عصبانی شد آنقدر الاغ را زد تا کشته شد. در این لحظه خداوند اسم اعظم را از بلعم باعورا گرفت (1)

آری عاقبت بلعم آن شد که در ایات سوره مبارکه اعراف به آن اشاره رفت. مطمئن باشیم در هر عصری بلعم باعوراها هستند که اسم ایشان از زمره بندگان مخلص خدا خط می خورد چون گرفتار غرور علمی و یا ثروت و قدرت مادی خویش می شوند و پایان عمر با شقاوت می میرند.

این کلام مولایمان علی علیه السلام است:

فَیَالَهَا حَسَرَهُ عَلِیِّ کل ذِی غَفَلَهُ أَنْ یکون عُمُرُهُ عَلَیْهِ حَجُّهُ وَ إِنْ تودیه أَیَّامِهِ إِلَیَّ شُقُّوهُ(2)