- آب و باران 12
- آبادانی 17
- آبرو 20
- آداب و معاشرت 26
- آرامش 34
- آزادگی 41
- آزار 45
- آزمایش 49
- امتحان آدم 50
- امتحان سلیمان 51
- امتحان ابراهیم 51
- آفت ها 55
- آفرینش 58
- آگاهی 61
- آمرزش 66
- اجتماع 77
- اَجَل 79
- احسان 81
- ارزشها 95
- ازدواج 98
- اسراف 105
- اسلام 108
- اصلاح و اصلاحات 116
- اعتقادات 123
- اعمال 128
- افسوس 131
- اقتصاد 135
- امر به معروف و نهی از منکر 138
- امنیت 141
- اموال 145
- انبیا 149
- انتقاد 155
- انتقام 158
- انحراف 161
- اندیشه 171
- ایمان 182
- باد 187
- باطن 193
- بدبینی 200
- بدعت 203
- برادری 207
- بردباری 211
- برزخ 214
- بزرگواری 222
- پاداش 256
- پرهیزکاری و تقوا 265
- پیمان 271
- تبلیغ 274
- تربیت 276
- تواضع 294
- ثروت 316
- جاودانگی 322
- جهل و نادانی 325
- چشم 344
- حاجات 348
- حج 352
- خانواده 386
- خرافات 389
- خشم 394
- خشیت 396
- خصومت و دشمنی 399
- خلوت با خدا 401
- خودسازی 404
- خویشاوندان 409
- خیانت 413
- خیر و نیکی 415
- دعا ونیایش 419
- دنیا 426
- دین و دینداری 432
- ذکر 438
- رازداری 441
- راستگویی و صدق 444
- راهنمایی و هدایت 451
- رزق و روزی 459
- رستگاران 462
- رضا و خوشنودی 466
- روح 469
- روز 470
- اشاره 470
- روزه 473
- رهبانیت 476
- زبان 482
- زمین 484
- زندگی 489
- زورگویی 493
- زهد و زاهد 496
- سجده 499
- سخاوت 503
- سخن چینی 507
- سربازان 510
- سستی و تنبلی 513
- سفر 516
- سلامتی 521
- شب 530
- شبهه 533
- شتاب زدگی 537
- شفاعت 551
- شکایت 559
- شوق 571
- صالحان 581
- ضعیف و ضعیفان 590
- طاغوت 598
- ظلم و ظالم 608
- عدل و عدالت 611
- عرفان و عارف 614
- عقل و عاقل 620
- عمل و عامل 627
- عبادت 630
- عترت و اهلبیت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم 633
- عجب 637
- عذاب 640
- عفت و پاکدامنی 643
- غفلت 653
- فرشتگان 659
- قرآن 671
- کار و کوشش 691
- گرفتاری 709
- لجاجت 719
- لقمه 722
- محاسبه 727
- نعمت ها 753
- نفاق 757
- نماز 765
- نور 769
- والدین 773
- وصیت 777
- وقار 780
- ولایت 783
- هلاکت 787
- همسایه 790
- همنشین 793
- یقین 799
سود و زیان برای اشخاص متفاوت است عده ای هستند که ضرر به استفاده آنها می خورد و گاهی اصلا سود نمی برند ولی گاهی بعضی ورشکست می شوند به این معنی که اصل سرمایه را از دست می دهند.
وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا فِیهَا وَبَاطِلٌ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ (1)
و تباره شد آنچه پرداختند و باطل است آنچه می کردند.
خداوند تبارک و تعالی پس از بیان خلقت آسمان ها و زمین می فرماید:
لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا (2)
تا شما را امتحان کند که کدام یک بهترین کار را انجام می دهید.
امام صادق علیه السلام در ذیل آیه شریفه فرموده است
لَیْسَ یَعْنِی اکثر عَمَلًا وَ إِنَّمَا الاصابه خَشِیَهُ اللَّهِ وَ النیه الصادقه وَ الحسنه ثُمَّ قَالَ الْإِبْقَاءُ عَلَیَّ الْعَمَلُ حتی یَخْلُصَ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَلِ الْخَالِصُ الَّذِی لَا تُرِیدُ أَنْ یحمدک عَلَیْهِ أَحَدٌ إِلَّا اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ(3)
منظور زیادی عمل نیست مراد عمل درست است همانا درستی عمل هم ترس از خدا و نیت درست و کار نیک است آنگاه فرمود برای انجام عملی انسان پایدار باشد تا عاقبت آن را خالص کند و این سخت تر از عمل است عمل خالص آن است که مایل نباشی که کاری که کرده ای هیچ کس غیر از خدا تو را مدح و ستایش کند.
اگر ما همه عزت و قدرت را در دست پرتوان الهی می دانیم چه حاجت که خود را متمسک به موجودات ضعیف این عالم کنیم سراغ هر که برویم و از هر کس مزد و پاداش بخواهیم خود محتاج است.
امام صادق علیه السلام فرمود:
1- هود 16
2- هود 7
3- کافی ج2ص16