حدیث بندگی صفحه 630

این سخن اکثر انبیاء الهی بود که

وَمَا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَی رَبِّ الْعَالَمِینَ (1)

برای پیغمبری از شما مردم مزدی نمی خواهم که مزد من جز به عهده پروردگار جهانیان نیست.

عبادت

أللَّهُمَّ وَثَبِّتْ فِی طَاعَتِکَ نِیَّتِیْ، وَأَحْکِمْ فِی عِبَادَتِکَ بَصِی_رَتِی(2)

پروردگارا نیتم را در فرمانبری ات ثابت بدار و بصیرت و آگاهی ام را در عبادتت استوار گردان.

عبادت وقتی همراه با آگاهی و معرفت انجام گیرد بالا می رودو باعث نور و تعالی عابد می شود اگر نماز باشد از فحشا و منکرات باز می دارد و معراج و محل قرب عبد به مولا می شود و اگر روزه و حج باشد ثمره اش تقوا خواهد شد.

طبق بیان امام سجاد علیه السلام درک و فهم از حقیقت عبادت باعث استحکام و پایداری آن می گردد.

اهل معرفت خدا را از ترس اتش و شوق رسیدن به بهشت و نعمت های داخل آن عبادت نمی کنند که این نوع عبادت طبق بیان امیرالمومنین علی علیه السلام عبادت تاجرانه و داد و ستد است. در دنباله همان حدیث می فرماید:

إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ شکرا فتلک عِبَادِهِ الْأَحْرَارِ(3)

و گروهی برای سپاسگزاری خدا را عبادت کردند و این عبادت آزادگان است.

قصد همه وصل حور و خلد برین است***غایت مقصود ما نه آن و نه این است.

1- شعراء 128
2- دعای سی و یکم صحیفه
3- نهج البلاغه حکم و مواعظ 237