حدیث بندگی صفحه 632

هیچ عملی نمی نکید جز این که وقتی دست به آن می زنید ما بر شما گواه و ناظریم

رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود:

أَعْبُدُ اللَّهَ کانک تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تکن تَرَاهُ فَإِنَّهُ یراک (1)

خدا را چنان عبادت کن که گویی او را می بینی زیرا اگر تو او را نمی بینی او تو را می بیند.

خلاصه آنکه برای نزدیک شدن به خداوند تبارک و تعالی بهترین وسیله عبادت است چنانکه مولایمان علی علیه السلام فرمود:

مَا تَقَرَّبَ مُتَقَرِّبٌ بِمِثْلِ عِبَادِهِ اللَّهِ (2)

هیچ تقرب جوینده ای به چیزی چون عبادت خدا به او نزدیک نشد.

عبادت های واجب را در هر شرایط که هستیم و به هر کیفیت باید انجام دهیم ولی درباره مستحبات حتما در حال نشاط و طراوت انجام دهیم.

امام سجاد علیه السلام در هنگام دعا عرض می کرد که اسالک مِنْ الشهاده أَقْسَطَهَا وَ مِنَ العباده أَنْشَطَهَا (3)

خدایا از شهادت دادن عادلانه ترین آن را واز عبادت با نشاط ترینش را از تو مسئلت دارم.

بنابراین عبادات مستحب را نباید از روی کراهت و بی حالی بجا آورد وقتی دل اقبال ندارد و کسالت بر انسان عارض است نباید مستحبات و نافله ها را بر خود تحمیل کنیم.

امام صادق علیه السلام می فرمود:

لاَ تکرهوا إِلَیَّ انفسکم العباده(4)

عبادت را به خویشتن تحمیل نکنید.

1- کنزالعمل 5250
2- غررالحکم 9490
3- بحار ج94ص155
4- کافی ج2ص86