حدیث بندگی صفحه 637

ز پیر عقل جوانی سوال کرد و چه گفت ***که ای زنور تو روشن چراغ انسانی

به غیر حب علی طاعتی تواند بود***که خلق را برهاند ز قید نیرانی

جواب داد که لا والله این سخن غلط است***دو بیت بشنو از من اگر سخندانی

به حق قادر بی چون خدای سبحانی***به حق جمله کروبیان روحانی

که دشمنان علی را نماز نیست درست***اگر چه سینه اشتر کنند پیشانی

رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم فرمود:

مَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً قَبِلَ اللَّهُ مِنْهُ صَلَاتُهُ وَ صِیَامَهُ وَ قِیَامَهُ وَ اسْتَجَابَ دُعَاءَهُ(1)

هر کس علی علیه السلام را دوست بدارد خداوند نماز و روزه و عباداتش را قبول می کند و دعایش را مستجاب می نماید.

عجب

وَ عَبِّدْنِی لَکَ وَ لَا تُفْسِدْ عِبَادَتِی بِالْعُجْبِ(2)

بارالها مرا به عبادت و بندگی خودت وادارم کن و عبادتم را به وسیله عجب تباه مکن.

معمولا عجب و خود بزرگ بینی به سراغ کسانی می آید که از علم و عبادت و کارهای خیر فراوان برخوردارند. و همین حالت باعث می شود که علمشان نور نمی شود عبادتشان معراج نمی گردد و کارهای خیرشان به تبریک و تحسین مردم پایان می پذیرد و در آخرت بدون مزد می مانند.