حدیث بندگی صفحه 654

فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُکِّرُوا بِهِ فَتَحْنَا عَلَیْهِمْ أَبْوَابَ کُلِّ شَیْءٍ حَتَّی إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا أَخَذْنَاهُمْ بَغْتَهً فَإِذَا هُمْ مُبْلِسُونَ (1)

وقتی نصایح ما را به فراموشی سپردند تمام درهای شادی و نعمت را به روی آنها گشودیم تا به نعمت هایی که به آنها داده شده خوشحال شدند ولی یکباره از آنها گرفتیم که نومید شدند.

کسانی که علاقمند هستند از خواب غفلت بیدار شوند باید خود را در معرض موعظه قرآن و محمد و آل محمد علیهم السلام قرار دهند و بدانند که گوش درب دل است و اگر گوش دل شنوای حقایق شد قطعا نور بیداری در دل ایجاد می شود و مواعظ تاثیرش را می گذارد.

مولایمان علی علیه السلام می فرمود:

فَاءَفِقْ اءَیُّهَا السَّامِعُ مِنْ سَکْرَتِکَ، وَاسْتَیْقِظْ مِنْ غَفْلَتِکَ، وَاخْتَصِرْ مِنْ عَجَلَتِکَ(2)

ای شنونده از مستی خود به هوش آی و از خواب غفلت بیدار شود و از شتابت بکاه.

همان بزرگوار هنگامی که آیه شریفه یَا أَیُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غرک بربک الکَریِم ای انسان چه چیز تو را به پروردگار کریمت مغرور ساخته ؟ فرمود: یا اءَیُّهَا الْإِنْسانُ ما جَرَّاءَکَ عَلی ذَنْبِکَ، وَ ما غَرَّکَ بِرَبِّکَ، وَ ما آنَسَکَ بَهَلَکَهِ نَفْسِکَ؟ اءَما مِنْ دائِکَ بُلُولٌ، اءَمْ لَیْسَ مِنْ نَوْمَتِکَ یَقَظَهٌ.....فَتَداوَ مِنْ داءِ الْفَتْرَهِ فِی قَلْبِکَ بِعَزِیمَهٍ، وَ مِنْ کَرَی الْغَفْلَهِ فِی ناظِرِکَ بِیَقَظَهٍ، وَ کُنْ لِلَّهِ مُطِیعا، وَ بِذِکْرِهِ آنِسا(3)

ای انسان درباره گناهت چه چیز به تو جرات داده؟ و چه چیز باعث شده که بر پروردگارت مغرور شوی؟ و چه چیز سبب شده که در نابود کردن خود مانوس شوی؟ آیا برای دردت دارویی نیست؟ و آیا برای خواب غفلتت بیداری وجود ندارد؟ ..... پس درد دلت را با پایداری

1- انعام 44
2- نهج البلاغه خطبه 153
3- نهج البلاغه خطبه 214