حدیث بندگی صفحه 658

برای بر هم زدن مجلس غیبت نباید مستمع غیبت کننده شویم چون شریک جرم شده و باعث تشویق غیبت کننده خواهیم شد.

چنانکه امیرالمومنین علی علیه السلام فرمود:

السَّامِعُ للغیبه أَحَدٌ الْمُغْتَابِینَ (1)

شنونده غیبت خود یکی از غیبت کنندگان به حساب می آید.

پس باید جلوی غیبت کننده ایستاد و مانع کارش شد شک نیست این حرکت بدون پاداش نمی ماند.

رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم فرمود:

مَنْ رَدَّ عَنْ عِرْضِ أَخِیهِ بِالْغَیْبِ کان حَقّاً عَلَیَّ اللَّهَ أَنْ یَرِدَ عَنْ عِرْضِهِ یَوْمَ القیامه (2)

هر کس که در پشت سر برادر ایمانی خود از او و آبروی او دفاع کند شایسته است که خداوند او را در روز قیامت از رسوایی نجات بخشد.

راه نجات از غیبت توجه به مفاسد زندگی و اجتماعی و گرفتاری ها در آخرت است و کافی است غیبت کننده بداند که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: هر کس غیبت یک مرد یا زن مسلمانی را کند خداوند چهل شبانه روز نماز و روزه او را قبول نمی کند مگر آنکه آن کسب را که غیبت او را کرده گذشت کند.(3)

پس زبان را مراقبت کنیم با فکر و مطاعه حرف بزنیم که اگر حتی شبهه غیبت هست چیزی نگوییم که طبق بیان همان بزرگوار

نَجَّاهُ المومن فِی حِفْظِ لِسَانِهِ(4)

رستگاری مومن در محافظت از زبان اوست.

1- بحار ج15ص179
2- جامع السعادت ج2ص308
3- همان مدرک
4- کافی ج2ص114