حدیث بندگی صفحه 669

تقسیم کرد تا هر کس را که بخواهد با تنگی روزی یا وسعت آن بیازماید و با شکر و صبر و غنی و فقیر را مورد آزمایش قرار دهد پس روزی گسترده را با فقر و بیچارگی در آمیخت و تندرستی را با حوادث دردناک پیوند داد. (1)

پس امتحان ثروتمند به شکر و سپاسگزاری از نعمت های الهی است و امتحان فقیر به صبر و شکیبایی است.

حالا داشتن ثروت بهتر است و یا نداشتن این را باید از رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم پرسید که فرمود:

الْفَقْرُ خَیْرٌ للمومن مِنْ الْغَنِیِّ إلَّا مَنْ حَمَلَ کلا اَوْ أُعْطِیَ فِی نَائِبِهِ (2)

فقر برای مومن بهتر از توانگری است مگر کسی بار هزینه ای به دوش کشد یا در گرفتاری و مشکلات مردم کمک کند.

ثروت در صورتی خوب است که ثروتمند حق سائل و محروم و خمس و زکات و حقوق واجب و مستحب خود را بپردازد در غیر اینصورت جز گرفتاری در دنیا و محاسبه سخت قیامت نتیجه ای نخواهد داشت.

علی علیه السلام فرمود:

ضَرَرٌ الْفَقْرِ أَحْمَدَ مِنْ أَشَرِّ الْغَنِیِّ(3)

زیان فقر پسندیده تر از سرمستی توانگری است.

مطلب دیگری که لازم است ثروتمندان به آن دقت کنند این است که مبادا اولا گرفتار عجب و غرور شوند چون إِنَّ الْإِنْسَانَ لَیَطْغَی أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَی (4) این انسان وقتی احساس بی نیازی می کند طغیان می کند و ثانیا ثروت خود را به رخ مستمندان و فقرا نکشد که نزد خداوند تحقیر خواهند شد و خداوند تبارک و تعالی در قیامت به او اعتناء نخواهد کرد.

1- نهج البلاغه خطبه 91
2- کافی ج2ص266
3- غررالحکم 5904
4- علق 6