حدیث بندگی صفحه 692

بسیاری از انحرافات اخلقی و عقیدتی می داند و اهل ایمان را از تن پروری و بیکاری بر حذر می دارد.

رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم می فرمود:

مَلْعُونٌ مَنْ أُلْقِیَ کله عَلِیٌّ النَّاسُ (1)

از رحمت خدا دور است کسی که خود را سربار مردم نماید.

موسی بن جعفر علیه السلام فرمود:

إِنَّ اللَّهَ لَیُبْغِضُ الْعَبْدَ الْفَارِغَ (2)

خداوند با کسی که بیکار باشد دشمن است.

کسی که با زور بازو و عرق جبین و فکر و اندیشه کسب روزی می کند بالاترین لذت زندگی را می برد و برعکس زندگی نکبت بار از آن کسانی است که با تکدی گری ارتزاق می کنند عزت و ابروی خود را در معرض نابودی قرار داده و به این و آن روی می اندازند تا به آنها کمک مالی کنند در حالی که توانایی کار را دارند ولی گدایی و تن پروری ملکه و عادتشان شده است.

شرافت مومن در گرو بی نیاز از خلق خداست در بیانی همان امام همان علیه السلام می فرمود:

مَنْ طَلَبَ هَذَا الرِّزْقَ مِنْ حِلِّهِ لِیَعُودَ بِهِ عَلِیٌّ نَفْسَهُ وَ عِیَالِهِ کان کالمجاهد فِی سَبِیلِ اللَّهِ (3)

کسی که روزی خویش را از راه حلال طلب کند تا به آن وسیله مخارج خویش و خانواده خود را اداره نماید مانند کسی است که در راه خدا جهاد نماید.

بعضی از مردم بنابر اتکاء به پدر و مادر و اقوام دست به هیچ کاری نمی زنند و دوست دارند که دیگران آنها را اداره کنند در صورتی که ممکن است به طور موقت رفع احتیاج آنها را بنمایند اما در دراز مدت بی نیاز نخواهند شد.

در همین زمینه رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: مِنْ بَطَّأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ یُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ (4)

1- فروع کافی ج1ص347
2- من لا یحضره الفقیه ج4ص357
3- وسایل ج2ص529
4- مجمع البحرین