حدیث بندگی صفحه 723

لقمه حرف اول را در فلز وجود انسان می زند لقمه ای که مادر می خورد اگر حرام و نجس باشد از همان روزهای نخستین شکل گیری جنین اثر گذار است تا وقتی که ناف بچه در رحم به خون مادر متصل و از تغذیه مادر ارتزاق می کند و بعد که دوران رضاع و شیر دادن فرا می رسد باز شیر مادر اسکلت طفل را رشد و نمو می دهد بنابراین حلال و حرام بودن خوراک مادر به طور مستقیم وضع بچه را از نظر روحی و ایمان می سازد پس مواظبت از لقمه از انعقاد نطفه انسان آغاز و به مرگ و انتهای عمر پایان می پذیرد.

در آموزه ای که امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف به ما داده یکی از درخواست های ما همین است.

اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا تَوْفِیقٍ الطاعه وَ بَعْدَ المعصیه وَ عِرْفَانَ الحرمه .....وَ طَهِّرْ بُطُونِنَا مِنَ الْحَرَامِ وَ الشُّبْهَهُ

خدایا روزیمان کن توفیق طاعتت و ترک معصیتت و شناخت محرمات را.... و شکم های ما را از مال حرام و شبه ناک پاکیزه گردان.

در حدیث معراج و در صفت اولیاء خدا آمده است که:

بُطُونِهِمْ خفیفه مِنْ اکل الْحَرَامِ (1) شکم هایشان از خوراک حرام خالی است.

قابل توجه پدران و مادران گرامی امام صادق علیه السلام فرمود:

کسب الْحَرَامِ یَبِینُ فِی الذریه(2) درآمد حرام در نسل انسان اثر می گذارد.

در واقع از پیامدهای لقمه حرام باید ترسید چون غیر از آنکه ما را تاریک و نسبت به بندگی و طاعت الهی بی رغبت می کند و باعث مستجاب نشدن دعاها می شود در نسل ما هم اثر منفی خواهد گذاشت.