حدیث بندگی صفحه 756

مردی از شیعیان امام جعفر صادق علیه السلام به محضر آن بزرگوار شرفیاب شد و از فقر و تنگدستی خویش شکایت نمده امام علیه السلام فرمود:

أَنْتَ مِنْ شِیعَتِنَا وَ تَدَّعِی الْفَقْرَ وَ شِیعَتُنَا کلهم أَغْنِیَاءَ

تو از شیعیان ما هستی و اظهار فقر و تنگدستی می کنی با اینکه تمام شیعیان ما بی نیازند.

آنگاه فرمود تو را تجارت پر فایده ای هست که بی نیازت کرده عرض کرد کدام تجارت است؟ فرمود اگر کسی از ثروتمندان بگوید روی زمین را برای تو از نقره پر می کنم و از تو می خواهم دوستی و ولایت اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم را از قلب خود خارج کنی و نسبت به دشمنان آنها اظهار دوستی و محبت نمایی آیا حاضر می شوی این کار را انجام دهی؟ عرض کرد ای پسر رسول خدا هرگز اگر چه دنیا را برای من پر از طلا بنماید.

امام علیه السلامف رمود پس تو فقیر نیستی بینوا کسی است که آنچه تو داری نداشته باشد. حضرت مقداری پول به او دادند و از محضر آن بزرگوار مرخص شد. (1)

امام صادق علیه السلام با اینکه خود امام معصوم است بر نعمت ولایتی که از جد بزرگوارش امیرالمومنین علی علیه السلام دارد مباهات می کند.

وَلَایَتِی لِعَلِیِّ بْنِ ابیطالب عَلَیْهِ السَّلَامُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِنْ وِلَادَتِی مِنْهُ لِأَنَّ وَلَایَتِی لِعَلِیِّ بْنِ ابیطالب فَرْضٌ وَ وِلَادَتِی مِنْهُ فَضْلٌ(2)

ولایت من نسبت به جدم علی بن ابیطالب علیه السلام نزد من محبوب تر است از ولادت من از آن بزرگوار زیرا که ولایت من نسبت به ایشان واجب است و ولادت من از ایشان فضیلت است.

محمد فضل می گوید: به امام رضا علیه السلام عرض کردم:

قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِکَ فَلْیَفْرَحُوا هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ (3)

1- انوار نعمانیه ص349
2- بحار ج2ص28و39
3- یونس 58