حدیث بندگی صفحه 770

کن تا بتوانم بین مردم زندگی کنم و به وسیله آن از تاریکی ها رهایی یابم و در پرتو آن اسیر شک و تردید نگردم.

از آنجا خداوند تبارک و تعالی کل نور است و خالق نور چه از نوع مادی و چه از نوع معنوی اش چنانکه می فرماید:

اللَّهُ نُورُ السَّمَوَاتِ وَ الْأَرْضِ(1) خدا نور آسمان ها و زمین است.

پس چه بهتر از کل نور درخواست نور کنیم آن هم نوری که چراغ زندگی ما باشد و ما را از گمراهی ها رهایی بخشد و از شک و شبهه بیرون آورد.

و این تنها درخواست ما نیست بلکه انبیاء و اولیای الهی از پروردگار متعال می خواستند که از مرکز نور یعنی وجود خداوند تبارک و تعالی به آنها افاضه نور شود.

رسول خدا صلی الله علیه و اله وسلم می فرمود:

أکثَرُ دُعائی و دُعاءِ الأنبیاء قَبلی بعَرفَهَ: لا إلهَ إلاّ اللّه ُ وحدَهُ لا شَریکَ لَهُ ، لَهُ المُلکُ و لَهُ الحَمدُ ، یُحیی و یُمیتُ ، و هُو علی کُلِّ شیءٍ قَدیرٌ ، اللّهُمّ اجعَلْ فی سَمعی نُورا ، و فی بَصَری نُورا ، و فی قَلبی نُورا ، اللّهُمّ اشرَحْ لی صَدری ، و یَسِّرْ لی أمری ، و أعُوذُ بکَ مِن وَسواسِ الصُّدورِ و تَشَتُّتِ الاُمورِ (2)

بیشترین دعای من و پیامبران پیش از من در عرفه این بوده و هست معبودی جز خدا نیست یگانه است و بی نیاز پادشاهی و ستایش یکسره از آن اوست زنده می کند و می میراند و او بر هر چیزی تواناست بار خدایا در گوش من نوری قرار ده و در دیده ام نوری و در دلم نوری. بار خدایا سینه ام را فراخ گردان و کارم را آسان ساز و از وسوسه های سینه ها و پراکندگی کارها به تو پناه می برم.