حدیث بندگی صفحه 774

اللَّهُمَّ وَ إِنْ سَبَقَتْ مَغْفِرَتُکَ لَهُمَا فَشَفِّعْهُمَا فِیَّ، وَ إِنْ سَبَقَتْ مَغْفِرَتُکَ لِی فَشَفِّعْنِی فِیهِمَا حَتَّی نَجْتَمِعَ بِرَأْفَتِکَ فِی دَارِ کَرَامَتِکَ وَ مَحَلِّ مَغْفِرَتِکَ وَ رَحْمَتِکَ، إِنَّکَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ، وَ الْمَنِّ الْقَدِیمِ، وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ(1)

خدایا اگر آنها را زودتر از من بخشیدی شفاعتشان را درباره من بپذیر و اگر مرا زودتر از آنها بخشیدی مرا شفیع ایشان قرار ده تا همراه پدر و مادرم در جوار رافت و کرم و مغفرت و رحمتت قرار گیرم زیرا که تو صاحب فضل بزرگ و نعمت دیرینه ای و تو هستی مهربانترین مهربانان.

ملاحظه فرمودید دیدگاه وجود نازنین امام زین العابدین علیه السلام درباره پدر و مادر چقدر لطیف و زیباست و از منظر آن بزرگوار والدین در چه جایگاهی قرار دارند و اگر ما باشیم و دعای بیست و چهارم صحیفه امام سجاد علیه السلام برای تشخیص تکلیف و رسالتمان درباره حقوق والدین کافی است و جایی باقی نمانده که حضرت به آن اشاره نکرده باشند. خداوند تبارک و تعالی رتبه و مقام والدین را آنقدر بالا برده که بعد از پرستش خود احسان بر آنها را حکم قطعی خویش بیان می فرماید:

وَقَضَی رَبُّکَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا (2)

و پروردگار تو مقرر کرد که جز او را مپرستید و به پدر و مادر نیکی کنید.

از کلمه قَضی یعنی حکم قطعی خداوند استنباط می شود پدر و مادر در هر شرایطی که باشند واجب الاحسان هستند و کسی نباید به خاطر بد اخلاقی و یا اختلافات عقیدتی و رفتاری درست از احسان و نیکی بردارد و باید به هر نحو ممکن حتی اگر غیر مسلمان و فاجر باشند به ایشان محبت کرد.

امام رضا علیه السلام می فرمود: