حدیث بندگی صفحه 781

از مجموعه مطالب فوق یک حقیقت به دست می آید و آن هم وقار مومن است مومن آرامش و سکینه خود را در برابر زشتی ها و بدی های دیگران نسبت خود از دست نمی دهد و بلکه در مقام پاسخ زیبا و خیر است.

به این دو آیه شریفه سوره مبارکه فرقان توجه کنید و وقار مومن را ملاحظه فرمایید.

وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا (1)

و بندگان خدای رحمان آنانی هستند که بی تکبر روی زمین راه می روند و اگر نادانان چیزی به آنها بگویند در جواب سلام می گویند.

وَالَّذِینَ لَا یَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِرَامًا (2)

همان هایی که به ناحق شهادت ندهند و هرگاه با کار زشتی روبرو شوند از خود بزرگواری نشان می دهند.

هیچ گاه برخوردهای تند و بد دیگران احساسات مومن را تحریک نمی کند و مانع از استقامت و انجام وظیفه او نمی شود. و از گفته های مخالفین و آزار زبانی و عملی آنان کوچکترین ضعف و سستی در ادامه مسیر و حرکت به سوی کمال از خود نشان نمی دهد و با کمال خلوص متوجه وظیفه شرعی و الهی خویش بوده و با وقار تمام با مسایل روبرو می گردد. آری کی کوه را دریابد تند باد طوفان های سهمگین و هجوم دشمنان مومن را از پای در نمی آورد بلکه با صبر و حوصله می ایستد و حفظ ایمان می کند.

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند***و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند.

امام صادق علیه السلام می فرماید هنگامی که بین دو نفر جنگ و نزاع رخ می دهد دو فرشته نزول می کنند و به یکی از طرفین دعوا که بدگویی و ناسزاگویی کرده می گویند گفتی و گفتی و خود سزاوار و لایق هستی آنچه را که گفتی و به زودی سزای گفته های خویش را