حدیث بندگی صفحه 800

أَیُّهَا النَّاسُ سَلُوا اللَّهَ الْیَقِینَ وَ ارْغَبُوا إِلَیْهِ فِی الْعَافِیَهِ فَإِنَّ أَجَلَّ النِّعْمَهِ الْعَافِیَهُ وَ خَیْرَ مَادَامَ فِی الْقَلْبِ الْیَقِینُ وَ الْمَغْبُونُ مَنْ غُبِنَ دِینَهُ والمغبوط مَنْ غُبِطَ یَقِینَهُ (1)

ای مردم از خداوند یقین بخواهید و عافیت از او مسئلت کنید زیرا بزرگترین نعمت عافیت است و بهترین چیزی که در دل پایدار ماند یقین است و زیان دیده کسی است که در دینش زیان بیند و رشک برده کسی است که در یقینش بر او رشک برند.

در یک کلام هدف نهایی انسان در دنیا و آخرت در پرتو یقین به دست می آید همان بزرگوار چنین فرمود:

بِالْیَقِینِ تدرک الغایه القصوی (2) با یقین است که هدف نهایی به دست می آید.

اگر ما بخواهیم اعتقادات را رتبه بندی کنیم یقین در مرتبه اول دینداری قرار دارد و بقیه تحت الشعاع آن هستند همان بزرگوار فرمود:

الْیَقِینَ رَأْسُ الدِّینِ (3) یقین در راس دین است.

البته جزو میوه های کمیاب معنوی محسوب می شود چرا که اگر اکثر مردم اهل یقین بودند. بیشتر خطاها را کنار می گذاشتند و به اکثر فرمان های پروردگار پایبند بودند ولی متاسفانه یقین کمیاب ترین چیزهاست.

امام باقر علیه السلام می فرمود:

لَمْ یُقْسَمْ بَیْنَ النَّاسِ شی أَقَلُّ مِنَ الْیَقِینِ(4)

هیچ چیز مانند یقین در میان مردم کم تقسیم نشده است.

1- بحار ج70ص176
2- نهج البلاغه خطبه 157
3- غررالحکم 852
4- کافی ج2ص51