آشنایی با صحیفۀ سجّادیه صفحه 7

ششمین معصوم و چهارمین امام شیعیان، ابوالحسن، حضرت علی بن حسین (ع)، در 5 شعبان سال 38 هجری قمری در مدینه به دنیا آمدند. پدر گرامی ایشان سالار شهیدان حصرت ابا عبدالله الحسین (ع) و مادر گرامی ایشان شهربانو می باشند.

از القاب آن حضرت می توان به زین العابدین، سید العابدین، سید الساجدین، زین الصالحین الخاشع، المتهجد، الزاهد، العابد، البکاء، السجاد و ... اشاره کرد.

زمامدارانی که مصادف با حیات امام سجاد (ع) بوده اند عبارتند از:

1- جد بزرگوارشان حضرت علی (ع) ((38 تا 40 هجری قمری))

2- عموی بزرگوارشان حضرت امام حسن مجتبی (ع) ((40 تا 41 هجری قمری))

3- معاویه بن ابی سفیان ((41 تا 60 هجری قمری))

4- یزید بن معاویه ((60 تا 64 هجری قمری))

5- معاویه بن یزید (معاویه ی دوم) ((64 هجری قمری))

6- عبدالله بن زبیر ((64 تا 65 هجری قمری)) (در حجاز)

7- مروان بن حکم ((64 تا 65 هجری قمری))

8- عبدالملک بن مروان ((65 تا 86 هجری قمری))

9- ولید بن عبدالملک ((86 تا 95 هجری قمری))

امام سجّاد (ع) در دامان پدر بزرگوارشان پرورش یافتند و در واقعه ی جانگداز کربلا حضور داشتند. بعد از شهادت مظلومانه ی امام حسین (ع)، حضرت سجاّد (ع) مقام خطیر و پرمسئولیت امامت را عهده دار شدند.

امام سجاّد (ع) پس از شهادت پدر بزرگوارشان، همراه با عمه ی گرامیشان حضرت زینب کبری (س) و سایر اهل بیت به اسارت سپاهیان سفاک یزید درآمدند و به کوفه و سپس دمشق عزیمت نمودند. امام سجاّد (ع) در حین اسارت با بیانات شیوا و روشنگر خویش، حقیقت واقعه ی عاشورا و جنایات بنی امیّه را در هر فرصت ممکنی بیان داشتند. امام سجّاد (ع) سپس در مدینه