امید به رحمت الهی صفحه 130

و خداست و تدارک و قضایی ندارد، این ها را خدا می بخشد. اما کسی که گناه را آشکار پخش می کند. می گوید: من چنین و چنان کردم و هیبت گناه را می شکند، خدا او را خوار می کند گناه او هم مضاعف می شود.

پرسش از گناه ممنوع!

اما گناهانی که نسبت به دیگران است، اگر امور مالی است، انسان باید اقرار کند، یا در دادگاه به شخص بگوید، یا در صورتی که صاحبان آن را نمی شناسد، رد مظالم بدهد.

اما مسائل عرضی یا مسائل ناموسی، اولا سؤال کردن از این ها خیلی بی جاست. مثلا سؤال می کند که شما قبل از ازدواج با دختری یا پسری رابطه داشتی یا نداشتی؟ این سؤال ها اصلا حرام است. این منطقه منطقه ممنوعه است. انسان حق ندارد سؤال کند که شما چنین گناهی انجام داده ای یا انجام نداده ای.

توبه، بهتر از اقامه حد

افرادی که نزد پیغمبر یا امیر المؤمنین علیه السلام می آمدند و اقرار می کردند که ما چنین گناهان عرضی داشتیم. حضرت روی خود را بر می گرداند و ناراحت می شدند. بعد می فرمودند:

و الله لتوبه فی ما بینه وبین الله أفضل من إقامه الحد علیه؛ (1)

به خدا قسم، اگر بین خود و خدا توبه می کرد، بهتر از این بود که من بر او اقامه حد کنم.