احادیث واژگونه صفحه 21

لاُعطینّ الرایة رجلاً یحبّ اللّه ورسوله ویحبّه اللّه ورسوله;

البتّه پرچم را به دست مردی خواهم سپرد که خدا و رسولش را دوست می دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست می دارند.

همه ما گردن دراز کردیم تا ببینیم او چه کسی است. ناگاه حضرتش فرمود: علی رضی اللّه عنه را برایم فرا خوانید.

علی علیه السلام را آوردند، در حالی که چشم درد داشت. پیامبر صلی اللّه علیه وآله از آب دهانش به چشم او مالید و پرچم را به دست آن حضرت داد و خداوند به دست او، فتح و پیروزی را نصیب مسلمانان کرد.

و آن گاه که آیه: (نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَکُمْ) نازل شد، رسول خدا صلی اللّه علیه وآله علی، فاطمه، حسن و حسین رضوان اللّه علیهم اجمعین را فرا خواند و فرمود:

اللهمّ هؤلاء أهلی;1

بارخدایا! اینان خاندان من هستند.

البتّه پوشیده نیست که این همان حدیثی است که مسلم آن را روایت کرده است و متن آن، در بخش یکم و در بررسی حدیث منزلت گذشت.

اکنون متن این حدیث را با متن حدیث گذشته مقایسه کنید تا تحریف و تصرّف در متن حدیثی را که احمد بن حنبل نقل کرده است روشن شود.

گفتنی است که مفسّران قرآن، حدیث مباهله را ذیل همین آیه مبارکه ذکر کرده اند. برای آگاهی بیشتر می توان به کتاب های تفسیر دانشمندانی هم چون: زمخشری، فخر رازی، بیضاوی، خازن، جلالین، آلوسی و تفسیرهای دیگر مراجعه نمود. 1 . مسند احمد: 1 / 301 و 302، مسند سعد بن أبیوقّاص، حدیث 1611.