نگاهی به حدیث سد الابواب صفحه 4

گفت: منظور پیامبر خدا صلی اللّه علیه وآله این است که برای کسی جز من و تو حلال نیست که با حال جنابت به این مسجد رفت و آمد کند.2

1 . صحیح تِرمذی: 5 / 410، کتاب مناقب، مناقب علی بن ابی طالب علیهما السلام، حدیث 3753.

2 . همان: 408 و 409، حدیث 3748.

به روایت احمد بن حنبل

به روایت احمد بن حنبل

احمد بن حنبل نیز به نقل این حدیث پرداخته است. وی از عبداللّه بن رقیم کنانی چنین نقل می کند: در زمان جنگ جمل به مدینه رفتیم. ما در این شهر با سعد بن مالک ملاقات کردیم. سعد گفت: رسول خدا صلی اللّه علیه وآله به بستن درهایی که به مسجد باز می شد امر فرمود و درِ خانه علی را به حال خود واگذاشت.1

احمد بن حنبل این حدیث را در موارد متعدّدی و با سندهای گوناگون، از چند تن از صحابه روایت کرده است.2

1 . مسند احمد: 1 / 285، مسند سعد بن ابیوقّاص، حدیث 1514.

2 . ر.ک: مسند احمد: 1 / 545، مسند عبداللّه بن عباس، حدیث 3052 و 1042، مسند عبداللّه بن عمر، حدیث 4782 و 5 / 496، حدیث زید بن ارقم، حدیث 18801.

به روایت حاکم نیشابوری